Onze Lukas mocht vandaag starten in het kleuterklasje. Ik zou ik natuurlijk niet zijn, als daar geen hoop getwijfel aan vooraf was gegaan.
Ik twijfelde namelijk of ‘t menneke er al klaar voor was. En ligt het nu aan het feit dat hij de kleinste is, een jongen of gewoon wat trager? Of ligt het aan mij, maar hij lijkt toch nog oh zo klein. Zag ik dat ventje nu al wel naar school gaan? Ja de ene moment dacht ik van wel, de andere moment weer niet.
En toen hoorde ik dat in januari, na het starten van de nieuwelingskes, er meer als 30 kleuterkens in dat klasje zouden zitten. In februari zou die groep dan opsplitsen. Ok, de beslissing leek gemaakt, mijne zoon laten starten in een groep van meer als 30 kinnekes, no way, ik zou het kind de eerste dag al meteen een trauma bezorgen. Hij zou dus starten in februari.
Maar toen kwam het nieuws: de groep werd toch in januari al opgesplitst. In Lukas zijn klasje zou een volledig nieuw groepje starten, de voorgangers schoven door naar het kikkerklasje (zoals bij Amelie het geval was toen). Aangezien het nogal een grote school is, leek dit dan toch wel het ideale moment om toch maar te starten. Kleine groep, allemaal nieuwelingskes. Hij zou dus in januari starten. Mét pamper weliswaar, want ook daar hou ik hem nog even klein in en dat stel ik maar uit…:o (oh ja hij is er ook nog niet klaar voor natuurlijk)
Ik begon dan maar aan de voorbereiding. Boekentasje, er over vertellen, naar het info-avondje. Bekertje en koekendoosje stonden klaar.
Ik heb er natuurlijk nog wat over zitten leuteren. Misschien liet ik hem pas starten in de 3e kleuterklas, hij zou wel eens spoorlooskunnen zijn op maandagmorgen enzo. Loslaten noemen ze dat, naar ‘t schijnt. En dat bij de laatste, moeilijk jong. Ja, W heeft het weer geweten, en ik heb nog eens zitten zagen voor ne 4e, maar helaas, hij wil er nog altijd niet van weten. Puh!
Dus ja, ‘t was er om vragen, zeker? Zondagmorgen haalden we Lukas met hoge koorts op. In de loop van de dag kreeg hij diarree en wilde absoluut niet eten. Heel hangerig. ‘s Nachts kakte hij zichzelf nog eens volledig onder. Daar ging zijn eerste schooldag, die schooldag waar ik zoveel over bezig was geweest. ‘t Zal met een paar daagjes (of een week?) uitgesteld worden.
Ik ga ‘t ventje dus nog maar wat knuffelen enzo 
Succes morgen!