Pauline blijft zeer trouw aan haar konijnenwekkertje. Tot op de seconde nauwkeurig weten wij wanneer dat konijntje wakker wordt. Heel zelden zal ze eens iets langer slapen, maar meestal springt ze echt uit bed als dat konijntje wakker wordt. In het weekend durf ik het zelfs iets later te zetten, en dat lukt. Natuurlijk maar een beetje later, we moeten er geen misbruik van maken (en anders staat ze toch in de gang te brullen dat het konijntje maar niet wakker wordt).
In de schoolvakanties mogen de meisjes altijd eens bij de mimi gaan slapen. Ieder om beurt. Heerlijke indivduele aandacht en pure verwennerij is dat voor hen. Ik heb mimi al voorbereid dat binnenkort er nog eentje achter gaat beginnen vragen! En voor mij is het natuurlijk ook een pak relaxter ;-).
De thuisblijver mag dan ook altijd iets extra. (en ja ook daar zal binnenkort eentje dat beginnen door te krijgen, en moeten we een nieuw systeem bedenken). Amelie vindt het zalig om dan eens een nachtje bij mama te slapen. De papa mag dan de nacht doorbrengen in 1 van de meisjes hun bed.
Pauline kiest er voor om in haar eigen bedje te slapen, maar dat mama dan wel bij haar op de kamer komt slapen, in Amelie haar bed. Nu hebben die dochters van mij van die gezellige hemelbedden, dus af en toe vind ik dat wel eens leuk.
Deze keer besliste Paulinetje echter dat ze toch ook eens in het grote bed wou slapen. Zogezegd, zo gedaan, en alle spullen werden verhuisd. Kus, knuffel, slaapwel.
Nog geen 2 minuten later, stond Pauline in de gang triestig te sniffen. ‘HOE WEET IK NU WANNEER HET KONIJNTJE WAKKER WO-HOOOORDT?’
geweldig gewoon!