en daar ging hij…

Met 2 daagjes uitstel was het vandaag zover. De zoon zijn eerste schooldag. Tiens, gisteren was dat nog een boeleke. Hoe kan dat nu? Aaaaaaaaaah !

Lukas genas van de ene op de andere dag. Gelukkig maar. Toen hij gisteren de hele dag vrolijk was geweest en goed had gegeten, besloten we dan maar dat hij vandaag kon starten. Mama had het best nog een dagje willen uitstellen, maar dan heb je de rationele mensen rond je (of zijn dat nu sadisten? :p) die allemaal zeiden dat Lukas vandaag wel kon starten. 2e punt was dat de papa er vandaag bij kon zijn, en morgen niet, en hij wilde dat natuurlijk niet missen.

Dus deze morgen maakte ik 3 boekentasjes klaar! 3! Lukas weigert voorlopig nog dat ding op zijne rug te doen, maar meneer heeft dan ook wel een eigen willeke.

Aan de schoolpoort begon hij meteen vrolijk te spelen. Klasgenootje Axel kent hij gelukkig al heel goed. Toen we in school binnenkwamen, gaf hij meteen zijne tut af en wuifde hij vrolijk. Hij ging spelen. Er staat zo een speeltuigje in de grote ruimte en daar speelt hij altijd graag op.

We gingen Pauline haar boekentasje en jasje al weghangen (Amelie gaat al alleen naar de lagereschool-speelplaats), maar zij wilde toch graag Lukas mee naar zijn klasje brengen.

Lukas ging enthousiast mee richting klas. Nog enthousiaster deed hij zijn jasje uit. En al even enthousiast begon hij te spelen in zijn klasje. So far so good.

En toen had ik toch wel het lef om te zeggen dat mama wegging. ‘ikke mee’ was al snel het antwoord. Toen ik zei dat hij in het klasje mocht blijven, klampte hij Pauline dan maar vast. ‘Pauline hier blijven’. Maar Pauline ging naar haar eigen klasje. Ze is natuurlijk wel erg dichtbij, maar dat beseft hij niet.

We zijn dan maar voor het korte afscheid gegaan en hij liep ons brullend achterna. Oh help, mijn moederhart. Pauline nog naar de klas gebracht (die volgens mij toch ook een beetje hare kluts kwijt was) en dan nog eens stiekem aan het raam gaan piepen. 

Hij zat, lichtjes droevig, rond te kijken, in de armen van de juf. Dan zei de juf dat ze in het kringetje gingen zitten. Lukas ging al snotterend naar de deur, richting…eum…bevrijding? En toen de juf vroeg om mee het kringetje in te gaan, schudde hij heel hard nee.

Dan ben ik maar vlug gaan lopen. Ik zal deze middag wel horen hoe het geweest is. Maar ‘t is weer zo’ne dag dat ik zeer graag een vliegje wou zijn, daar in dat klasje. En dat ik niet kan wachten tot het 12u is.

Ik ben daarna maar gaan uitsnotteren bij ons mama en sebiet ga ik me volledig afreageren op de zumba. En dan, dan is het tijd om mijne zoon -en dochters ook natuurlijk- weer te gaan halen!