Dat sporten voormiddag deed me goed. Al was ik net niet gestorven, aangezien het maanden geleden was dat ik nog eens aan beweging gedaan had. Dat gaat weer veranderen nu.
En toen was ik niet meer te houden om aan de schoolpoort te gaan staan. Die natuurlijk later als anders open gedaan werd (of was dat in mijn beleving?). Eerst even Pauline gaan uithalen (en -shame on me- even vragen of Lukas weende tijdens de speeltijd, wat gelukkig niet het geval was), en daarna kwam het grote moment. And I loved it! Hij kwam zeer enthousiast op me afgelopen. ‘MAMAAAAAAAAAAAAA’. Heerlijk. Hij zag er best wel content uit.
Hij heeft het heel goed gedaan! Hij heeft nog efkes staan sniffen, maar is dan toch mee in het kringetje gaan zitten. En toen de juf begon te zingen, was hij op zijn gemak. Hij heeft zelfs al een eerste turnles overleefd. En dat op zijn eerste dag!
Zijn boekentasje wou hij absoluut niet meer loslaten. ‘MIJN boekentasje’. Thuis moest hij nog even het (lege) koekendoosje laten zien, en hij deed zelf zijn boekentas open en dicht, mama mocht niet helpen. Die school heeft nu al een behoorlijke invloed op dat ventje.
En ja, ik heb dan nog maar een beetje zitten snotteren. Want wat lijkt Lukas nu plots zo groot en zo wijs en zo flink! Ne kleuter begot.
die gekke mama toch!
Hihihi!