een nieuwe blogstart

Het einde van 2014 is alweer in zicht. 2015 wordt voor ons een jaar met 2 grote doelstellingen: ons huis afwerken en -voor de triljoenste keer – 4 kg minder wegen🙂

We hebben al heel wat verbouwd, en het is enkel nog die afwerking die op ons wacht. Maar die afwerking wacht al bijna 6 jaar op ons…Ah ja want onze jongste hier wordt al 6 volgend jaar in mei, en het was enkele maanden daarvoor dat die grote verbouwingswerken klaar waren. Hoog tijd dus om eindelijk eens aan die afwerking te beginnen! Als deadline hebben we Lukas zijn lentefeest, dus we hebben ongeveer 1,5 jaar.

We beginnen met de boven eerst volledig leeg te halen, de kamers eens picobello in te richten (en een beetje zot doen – de muren opnieuw laten plakken en verven dus).
En dan kunnen we eindelijk onze benedenverdieping beginnen af te werken. Eerst berging en wasplaats. Daar moeten nog wat kasten enzo geplaatst worden.
Dan alle muren schuren en verven. En dan the fun part: inrichten! Want nu wonen we in een wirwar van meubels die niet bij elkaar passen.

Dus als je me in 2015 even kwijt bent, ik zit waarschijnlijk in verfplunje…

Vandaag hebben we de start hiervan gemaakt door een bed te gaan halen voor Lukas. Een oproepje van iemand enkele maanden geleden of iemand nog iets met een half-hoogslaper kon doen. Ik heb daar toen meteen op gereageerd, en dat bed zorgde voor grootste plannen hier…Et voila, vandaag zijn we dat bed gaan halen, en dat is het officiële startschot van ons afwerkingsproject🙂 1 2 3 GO!

Maar in 2014 zijn we er wel in geslaagd onze WC beneden af te krijgen. We hebben er maar zo’n 14 maanden over gedaan…Hopelijk gaat de rest iets vlotter😉

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

the magic 3

DSCF1688the magic 3

Een reactie plaatsen

11/12/2012 · 16:48

klopterop

Onze Lukas, ge kent hem nog wel, dat lief, schattig, knap zoontje waar ik al eens over durfde te vertellen. Awel, hij is nog steeds lief, schattig en knap (uiteraard!) maar hij heeft zo ook een paar vervelende karaktertrekskes ontwikkeld. Boos worden, dat hoort bij de leeftijd, dat weten we ook wel, maar dat hij zeer losse handjes heeft, dat vind ik iets minder leuk.

Hij klopt er namelijk nogal graag op los. Vooral op zijn eigen gezinsleden, jawel. (al ben ik ook wel blij dat het niet zo’ne hooligan in de klas is, al laat hij zich daar ook niet doen).

En als dan toch aan ‘t kloppen is, tja dan is hij eigenlijk niet te stoppen. Het in de hoek zetten heeft bij Lukas wel een goede werking. ‘t Is echt een afkoelhoekje dan voor hem, ‘t Kan zijn dat er nog eens even een grommetje uit die hoek komt, maar hij bedaart er wel (meestal).

Het leukste klopincident dat we tot nu toe hadden, was toch wel achterop de fiets. Hij was boos (voor de verandering, ha), want hij wou zelf fietsen. Van mij mag hij een klein stukje altijd zelf fietsen, maar daarna gaat hij weer achterop, anders zijn we zo’n 8 uur onderweg, denk ik. Eerst leren trappen, dan volledig zelf naar huis fietsen, is dan ook mijn motto (hij zit nu nog op zo’n zeer simpel loopfietsje, nee niet eens zo 1 voor je evenwicht te leren bewaren, want – pas op- dat durft de kloppende held natuurlijk niet.) Maar zijn motto is het daar niet echt mee eens, dus durft hij nogal eens boos te reageren als ik hem achterop zet.

Eén keer was hij echt wel boos, dat hij een beetje zichzelf verloor in die boosheid. Eerst wat roepen (ik wil zellllleeeeeuuuuufffffff fietsen x 80), dan begon hij maar op mijn rug te kloppen, en toen hij helemaal over zijn toeren ging, knijpen en bijten.

Mooi zicht moet dat geweest zijn, moeder zoonlief  totaal negerend, vrolijk verder fietsend…

Aan de andere kant blijft hij -oh hiephoi wat ben ik blij- op een zeer vertederende manier stappen, is zijn uitspraak nog steeds überschattig en kan hij zo innemend lief zijn.

Gisterenavond ging hij slapen. Even een woedebuitje natuurlijk, want slapen wou hij niet en moe was hij al zeker niet.

Toen kwamen we aan zijn bedje, en zijn favo-knuffel kikker ligt in bed.

mama: kijk kikker ligt op je te wachten. Hij is blij dat je bij hem komt liggen.
Lukas: (schattig en vertederend glimlachje) Ik ga bij kikker liggen!
wat hij dan ook doet, en nestelt zich -ook weer heel schattig- in zijn bedje.
mama: kikker is moe. Ben jij ook moe?
Lukas: joa (maar dan echt echt op zo’n superlief toontje)

En gelukkig zijn die smeltmomenten nog vaak genoeg aanwezig, dat we het eroploskloppen ook weer even vergeten zijn🙂

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

sporttijd!

Het school- en dus ook het sportseizoen is ondertussen al weer even bezig. 

Even op een rijtje waar ik op een week tijd zo allemaal heen moet bollen.

Omdat de meisjes het zwemmen nog niet onder de knie hebben, vond ik het toch wel belangrijk dat ze dit jaar met zwemles begonnen. Elke maandag tot ze kunnen zwemmen. Met doorschuifsysteem, in totaal 3 groepjes en dan zouden ze moeten kunnen zwemmen. Na 1 week mocht Amelie al doorschuiven naar het tweede groepje, wat maakte dat Lukas en ik daar een uur mochten wachten. Eerst Pauline een half uur, dan Amelie een half uur. Omdat ze tussendoor dus omgekleed moeten worden enzo, is het niet haalbaar om tussendoor naar huis te rijden. Lukas heeft dus een rugzakje bij met koekje in, om de tijd om te krijgen. 
Deze week kregen we het goede nieuws dat Pauline ook door mag schuiven naar groepje 2, en Amelie naar groepje 3. Stiekem had ik het wel leuk gevonden als ze eens even samen in een groepje gingen zitten, maar kom, we blijven er dus maar een uurtje zitten. 
Amelie is er toch wel al vrij goed mee weg, dus die zal over een paar weekjes wel kunnen stoppen, bij Pauline gaat het  nog iets langer duren. 

Om het helemaal leutig te maken, heeft Pauline (gelukkig maar om de week) op maandag ook nog balletles. Daar is ze dit jaar mee gestart, en is ze heel erg enthousiast over. Fijn, dat ook zij nu iets gevonden heeft dat haar aanstaat. Maar dat betekent dus meteen na de zwemles doorrijden naar de balletles, maar hopen dat het niet te druk is op de baan, en net op tijd op de balletles arriveren. Ja de boterhammekes worden in het wachtzaaltje aan de zwemles opgegeten. En ‘s middags komen ze thuis warm eten, omdat daar ‘s avonds gewoon geen tijd voor is. Ik zal er niet rouwig om zijn als de zwemlessen zijn afgelopen. 

Dinsdag is onze vrije dag! De enige in de week dat we nergens naar toe moeten. Da’s dus heel op het gemakske nog eens genieten van een fruitmomentje, gezellig huiswerk maken (ja ze doen dat graag, en samen vinden ze het  nog leuker! Wat een succes!), kokerellen en gezellig nog wat samen doen. Badje in, bedje in. Als je zo maar 1 dag hebt, geniet je daar des te meer van. 

Af en toe heb ik op dinsdagavond les, dus dan valt dat wel weer weg, natuurlijk…

Amelie blijft AGD doen, in de volksmond bekend als keurturnen. Ze heeft even zitten twijfelen, omdat het toch wel veel uren zijn, maar uiteindelijk besefte ze dat ze dit toch echt wel graag doet! Een tweede reden van het twijfelen kwam doordat ik altijd gezegd had dat als ze dit bleef doen, geen tijd had voor een andere sport, en dat vond ze precies toch ook wel jammer. Daar heb ik dan ook in toegegeven, met als gevolg dat ze dus nog wat meer uurtjes gaat sporten. En wat is haar 2e keuze? Jawel, trampoline! Ze blijft in het turnwereldje hangen!

Haar turnlessen zijn maandag (voorlopig nog even niet, wat wel goed uitkomt met de zwemlessen, maar binnenkort gaat dat toch wel starten, en dan zullen we ons in 3 moeten hakken…;-) ), woensdag van 16u tot 19u (moeilijke uren, want dat betekent dat ze na 19u nog moet eten), donderdag van 17u tot 19u30 (haasten na schooltijd dus: huiswerk, eten en vertrekken!) en vrijdag van 17u tot 20u. Veel uren, maar ze doet het enorm graag, dus laten we ze dat ook maar doen he! 

Op zaterdag heeft ze dan ook trampoline van 16u30 tot 18u. 

Pauline heeft wekelijks nog ballet op woensdagavond. 

En onze Lukas stond te springen om dit jaar ook met iets te beginnen: kleuterturnen! Al heel zijn jonge leventje bolt hij mee van sporthal tot sporthal, maar moest hij altijd terug mee naar huis komen. Hij vindt het geweldig dat hij nu ook 1 uurtje per week (op zaterdagvoormiddag) aan de beurt is en mag turnen. Hij doet dit dan ook heel erg graag (al vrees ik dat hij op termijn voor voetbal gaat kiezen, en laten wij nu net geen voetbalsupporters zijn…)

En zo komen we op zondag. Geen chiro meer hier, behoefte aan 1 dag per week niks op de agenda hebben staan. Van zondag maken we dan ook dé gezellige gezinsdag met leuke uitstapjes!

Ze kunnen ons alvast niet beschuldigen van geen sportieve kinderen in huis te hebben (over de ouders zullen we maar zwijgen😉 )

Een reactie plaatsen

23/10/2012 · 08:40

terug naar school

We hebben er ondertussen alweer 3 weekjes school opzitten. Ze zijn hier alle3 heel enthousiast gestart en gelukkig nog altijd even enthousiast. Ze gaan graag naar school. Het blijft een plezier om zo 3 vrolijke schoolgangers naar school te brengen.

Lukasje is gestart in het 1e kleuterklasje. Jaja het begin van het einde van de kleuterjaren. Oh help. Hij heeft ‘s morgens amper tijd om zijn jasje uit te doen, zo snel wil hij de klas in spurten. Hij geniet ervan. Fijn.

Hoewel hij ondertussen volledig zindelijk is, heeft hij nog regelmatig een accidentje in de klas. Maar ik heb nu ontdekt hoe dat komt. Hij gaat ginder niet tegoei op ‘t WC’tje zitten, waardoor er al eens over de bril geplast wordt. Hij heeft ook nog een beetje schrik, waardoor hij zich met 2 handjes wil vasthouden, en dan wordt dat kleine mikkertje daar beneden natuurlijk niet de juiste richting in geduwd😉. Ach, hij zal het wel snel leren. 

Pauline heeft de grote stap naar het 1e leerjaar gemaakt, en oh, wat is ze trots. Leergierig. Ijverig.Kijkt er ontzettend naar uit om zelf boekjes te kunnen lezen. Zo blij als iets als ze huiswerk heeft, dat ze dan ook voorbeeldig maakt. Blij dat ze nu bij de groten hoort. 

De laatste maanden in de kleuterklas deed ze oh zo moeilijk. Alles wat vervelend aan een kind kan zijn, dat deed ze wel. Misschien was ze gewoon het kleuter-zijn moe? Want nu is ze eigenlijk heel aangenaam. In de vakantie was dat ook, maar ik dacht dat dat kwam doordat ze altijd thuis was, en de mama ook. Ik had dus wel wat schrik voor als de school terug zou beginnen. Maar dat was niet nodig, ze doet het prima!

Amelie gaat naar het tweede leerjaar en vindt het ook nog altijd leuk. Het is wel heel wat meer huiswerk als vorig jaar, en daarnaast moet ze nu ook al eens leren voor een toets of andere taakjes maken. Per week moeten ze een boekje lezen, dat ze dan moeten kunnen vertellen in de klas. Dit is de grootste struikelblok voor Amelie, wat heeft ze hier lang over gedaan. Nu ja een boekje van 40 blz vond ik nu zelf ook niet min. Ze wil het dan ook bijna letterlijk navertellen, maar dat zal ze ook wel gauw genoeg afleren. Haar leesniveau is ook nog eens getest, en ze heeft nu leesniveau 3. Goed zo, flinke meid!

De grootste verandering dit schooljaar is dat ikzelf ook terug naar school ga…Ik ga de uitdaging aan om een bachelordiploma kleuteronderwijs te halen. Ik heb al vanalles geprobeerd om in het onderwijs te staan, maar het lesgeven voor een klas lag me niet. Bij kleutertjes echter wel. Daar gebeurt alles veel meer op een speelse manier, en dat is iets dat me wel meer ligt. Dus wie weet lukt het nu wel. Nu ja, het gaat 3 jaar doorzetten zijn – ‘t is niet te onderschatten in combinatie met een gezin en een huishouden- maar we gaan er in elk geval voor. En dan zien we wel of we die eindmeet halen.

Het is een blended traject, speciaal voor mensen die het willen combineren met werk en/of gezin. Elke donderdag les, gemiddeld 1 keer per maand ook op dinsdagavond. En dan stageperiodes natuurlijk.

De eerste 2 weken waren even heel hectisch, omdat ik het 1e jaar mag laten vallen (het is een opleiding van 4 jaar) en dat we daarvan alles in 2 weken toegelicht kregen. Maar nu gaan we het ‘gewone’ ritme in, en dat voelt in elk geval toch al iets meer haalbaar. Ik heb al een eerste dag stage achter de rug, wat echt wel goed meegevallen was, en duidelijk smaakte naar meer. Nu nog 3 daagjes in de komende 2 weken en dan is de volgende stage pas vanaf eind januari. 

Dus duimen maar😉

 

Zo enthousiast waren die 3 gekkerds op de eerste schooldag:AfbeeldingAfbeelding

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

10 daagjes Leysin

Wij gingen op vakantie naar Zwitserland. Hoezee! We vertrokken om 6u ‘smorgens, ervan uitgaand dat de kinderen wel efkes hun oogkes terug toe zouden doen. Zeker de dames die we de avond ervoor laat nog waren gaan oppikken op een vermoeiend turnkampje.

Duidelijk, ik ken mijn eigen kinderen nog steeds niet tegoei, dus die bleven wakker. Heel de rit. Chance da we die DVDspelerkes hebben, en ne XL-snoepzak per kind voorzien hadden.

Rond 16u arriveerden we. Uitpakken (ik), overenthousiast de kamers bekijken (mijn kroost) en proberen de kids af te leiden (papa).

Maar schoon zicht vanop de kamer, dat maakt al een goed begin van de vakantie. En warm!

Afbeelding

Zoals al enkele jaren kunnen we ook nu weer zeer tevreden terugkijken. Intersoc-vakanties blijven een echte aanrader met kinderen. Ze vinden het geweldig om in de club te gaan spelen (dit was trouwens de eerste keer dat Lukas dit ook tof vond, dus we hebben zelfs eens nen uitstap zonder kinderen gedaan, hoho), maar genieten er evenzeer van om wat leuke uitstapjes te doen met ons. Een beetje een mooi evenwicht zoeken tussen die 2 toch wel. Pauline was dit jaar diegene die we het minst hebben kunnen overtuigen om met ons mee te gaan.

We gingen zwemmen, we gingen wandelen, we gingen dorpjes bezoeken, we genoten van het lekkere eten, en namen elke dag ons aperitiefke. We deden eens een middagdutje, gewoon omdat dat eens deugd kan doen.
De kinderen genoten ook, en dat is natuurlijk al genoeg om zelf te genieten.

De kinderanimatie ‘s avonds in Leysin is ook een echte topper. Met oa om 17u altijd een mooie show en spelletjes door Frivolia en de burgemeester.

Afbeelding

Ik pik er enkele mooie momenten uit:

We bezochten een mooi meertje. Want het was die dag toch te warm om iets anders te doen.

AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding

Afbeelding

In het terugrijden daarvan slaagde ik erin om de auto een berg van dichtbij te laten bewonderen, met gevolg een klapband. Gelukkig hebben wij nooit stress op vakantie (moeha) en is alles redelijk vlot in orde gekomen.

We deden een wandelingske naar de berneuse. Alé laat ons zeggen, we wandelden tot aan de kabelbaan en gingen zo naar boven. Maar het is toch ook al een goeie wandeling, tussen de heuvels, zeker voor nen 3jarige. De andere 2 stapten alsof ze wekelijks een bergtocht deden. Bovenop de Berneuse hebben we gepicknickt.

AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding

Werner en ik deden een bergtocht naar het berengat. Een fikse bergbeklimming (in ons geval toch) met als apotheose op de top van de berg door een miniem gat kruipen. Jaja af en toe durven we nog eens een beetje avontuurlijk te doen.

AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding

Natuurlijk was er nog zoveel meer, we kunnen alvast besluiten dat het weer een topvakantie was!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

op zoek naar de schat

Pauline vierde haar 6e verjaardag in stijl! Ze nodigde maar liefst 10 klasgenootjes uit (8 meisjes, 2 jongens, waarvan eentje haar lief, en eentje reservelief -enfin, je kent dat wel). Tot zover mijn regel: maximum zoveel kindjes als je oud bent. ‘t Kind moest maar niet zo sociaal zijn. 

Om de tijd wat op een leuke manier om te krijgen, was er een schatkaart. In 10 stukken verknipt. Om een stukje te krijgen, moesten ze een opdrachtje doen. 10 opdrachten dus, om de volledige schatkaart te hebben, en op zoek te gaan naar de schat. Alleen al die gedachte maakte dat ze alle 12 (Amelie en Pauline er ook bij natuurlijk) zeer enthousiast aan de opdrachten begonnen.

Dit waren de opdrachten:

1. maak een tekening op tafel (*)
2. loop 5 rondjes op de trampoline
3. vul 2 emmers met water (*)
4. speel snoepmemory (*)
5. zing ‘lang zal ze leven’
6. speel ‘zakdoek leggen’
7. ga om beurt op de glijbaan
8. zoek een woord beginnend met de 1e letter van je naam (nog vrij moeilijk voor niet-lezertjes)
9. speel ‘schipper, mag ik overvaren?’
10. eet een ijsje!

(*) opdracht 1: natuurlijk had ik grote stroken papier op tafel geplakt en mochten ze die helemaal voltekenen. Ze zijn hier trouwens best wel even mee bezig geweest. 
(*) opdracht 3: de kinderen werden in 2 groepjes gedeeld. Met een bekertje mochten ze om beurt een emmer gaan vullen. Je kent het wel, de estafette-manier.
(*) opdracht 4: elk jaar opnieuw de grote hit op verjaardagsfeestjes. Je hebt van elk snoepje er 2, zoveel als er kindjes zijn. De snoepjes steek je allemaal onder plastieken ondoorzichtige bekertjes. En dan maar memory spelen. Vind je 2 dezelfde snoepjes, mag je deze opeten. 

De opdrachten waren 1 voor 1 een succes, en daarna gingen ze superenthousiast op zoek naar de schat. Blijkbaar zijn mijn tekenkunsten wel ok (wahahaha), want ze vonden de schat vrij snel. De schat was een snoepzakje en een potloodje met lilifee-figuurtje (en voor de 2 jongens een haai). 

Daarna nog lekker frietjes eten, en Pauline was zeker zeer tevreden over haar feestje, te oordelen aan het glunderend gezichtje. De afterparty nadien met enkele ouders erbij, was ook leuk meegenomen (want zo kon ze lekker lang opblijven!)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized