Maandelijks archief: juni 2010

zo af en toe…

maar dan zien ze er plots weer zo schattig uit!

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

promo-girl

Ne nieuwe opvoedingswinkel starten. Da heeft dus wat publiciteit nodig.  En wij als nieuwe opvoedingsconsulenten, dat gezicht moet bekend worden. Oh help. Een eerste kennismaking was er op de officiële opening van onze winkel. ’t Viel nogal mee, we moesten gewoon ne keer ons hand opsteken, en eens glimlachen voor ene reporter. Om dan natuurlijk nadien  reuzecurieus die gazet te gaan kopen, en besluiten dat de foto er toch maar raar uitziet.

Een tweede moment deed me al een beetje meer freaken, ik mocht het gaan uitleggen voor TV Limburg. Ik heb het niet zo op camera’s, als zoiets in mijn buurt komt, begin ik plots raar te doen, enzo. Maar kom, gaf ik me daar toch maar een interviewke. En we hebben een toneeltje gespeeld ook nog, waar ik een mama ontving tijdens een spreekuur. Toneelspelen (zonder klank) ja, dat kan ik dan wel weer goed! Om dan u klaar te maken om minstens 3 weken onder te duiken, als het uitgezonden wordt, en dan tot de ontdekking komen dat 3/4 van je interview eruitgeknipt is, en het al bij al nog wel meevalt.

Maar de promo-tour gaat verder. Handjes geven hier, voorstellen daar. Ik stond voor een groep van zo’n 90 mensen het waar, hoe, wanneer en waarom van de opvoedingswinkel uit te leggen. Jaja voor een groep mijne uitleg doen. Ik zal het toch nog een beetje moeten leren, een uur nadien was ik nog steeds aan het gloeien. Maar blijkbaar kwam ik over als een natuurtalent, aldus mijn onthaalmoeder die daar ook aanwezig was.

Ik ben nu 2 weken bezig met mijn nieuwe job en we zitten nog volledig in de startfase. ’t Is wat zoeken hier en wat opstarten daar, maar vanaf morgen starten mijn spreekuren. Ik ben benieuwd.

Het is een zaligheid, zo dichtbij huis werken, dat mag wel gezegd zijn. ’s Morgens breng ik rustigskes de meisjes naar ’t school, daarna onze Lukas nog naar de onthaalmoeder en ik ben nog op tijd op ’t werk. Geweldig toch!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

te groot?

Pauline: ‘mama, mama ik heb de hik! Nu ben ik weeeeeeral aan het groeien. Ik ga echt niet meer in mijn bed passen!’

We zijn het gaan checken, en oef, ze past er wel nog in!!

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

dé oplossing

Amelie: mama, mag ik in mijn blootje rondlopen?

‘Doe maar’

‘Als ik het koud heb, doe ik mijn onderbroek wel aan’

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

in het klasje

Enkele weken geleden mochten de mama’s in het klasje van Pauline eens een voormiddagje gaan meedraaien. Daar zeg ik geen ‘nee’ tegen natuurlijk. Vorig jaar heb ik dat bij Amelie ook gedaan, ik was toen 39 weken zwanger, en ik weet nog dat ik stikop was na zo’n voormiddagje ‘kleuterdrukte’. 6 dagen later is toen onze Lukas geboren.

Deze keer mocht ik Pauline vergezellen. Het moest iets te maken hebben met je beroep. Wat doe je nu precies als opvoedingsconsulente bij 3-4jarigen? Gaan uitleggen dat sommige mama’s en papa’s soms met de handen in het hoofd zitten als het over hun kinderen gaat, en dat ik hen daar probeer mee verder te helpen?

Dus nam ik een gezelschapsspelletje mee. Iets wat ik alle ouders kan aanraden, om samen regelmatig met je kids te doen, en dit kan al perfect van de leeftijd van 3 jaar. Tegenwoordig heb je daar echt al een mooi aanbod voor. Ik koos voor ‘de boomgaard’ van Haba. Je kan er genoeg doelstellingen voor verzinnen: leren samenspelen, leren je beurt afwachten, spelregels leren kennen…

De kinderen vonden het echt fijn om te doen. Je kon ze er zo uithalen, de kinderen die al eens een spelletje gespeeld hadden, en welke nog niet. Pauline genoot ervan, zij kende het spelletje immers al, en vond het geweldig dat ze de spelregels mee mocht uitleggen. Ze werd per spel telkens meer uitgelaten, maar ze genoot, da’s toch het belangrijkste.

Er was die voormiddag ook nog een andere mama daar, een kapster, die bij elk kind een mooi kapsel tevoorschijn toverde. Die hebben dat toch echt in hun handen, he. In ne hup en ne wip maken die daar iets prachtigs van, terwijl ik er net in slaag een fatsoenlijk staartje te maken. Pauline was dan ook wel heel trots op haar prinsessenkapsel.

Bij het begin en het einde van de voormiddag was er dan ook een kringgesprek. Ook daar kan je meteen de karakters van de kinderen zien, de drukke, de rustige…Pauline doet het wel goed in het klasje, ze kan haar mannetje staan, maar toch ook niet té. Toen ik er was, was ze net iets drukker als anders, tetterde ze net iets meer als anders, maar dat had met mijn aanwezigheid te maken. Zo trots dat ze was dat haar mama in haar klasje was.

Ik vond het echt plezant om te doen. Nu is het weer een paar jaartjes wachten tot onze Lukas in het eerste kleuterklasje zit.

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

blote poep

Er zijn in ’t gezin hier enkele personen die prefereren zonder onderbroek te slapen, andere dan weer mét.  Hoe het met de volwassenen zit, zijn jullie zaken niet, maar die van de kleine kinderen mag ik voorlopig wel nog even met jullie delen.

Tja onze Lukas zal nog wel een tijdje met pamper slapen.

Amelie heeft eens 1ne nacht geprobeerd zonder onderbroek te slapen, en vond dat maar niks, dus toch maar weer een onderbroekje aan om te slapen.

Pauline wil het volledig zonder. Eigenlijk slaapt ze het liefst van al zonder kleren aan, zegt ze, maar uiteindelijk heeft ze dat toch nog niet geprobeerd. Of ze nu een pyama of een slaapkleedje aan heeft, ze wil geen onderbroek aan.

Nu is ons Pauline nogal een ‘wizzewes’ in bed, en ligt nog regelmatig boven de lakens of ondersteboven als ik ’s avonds nog eens ga piepen voor ik ga slapen.

Ik kijk altijd eerst bij Amelie, die ligt meestal gewoon nog ongeveer zoals ze er is ingekropen enkele uurtjes vroeger. Bij Pauline is het spannender. Wat zie ik het eerst? Haar gezicht of…een blote poep?  Maar ik dek het poepeke (en de rest van haar lichaampje) toch altijd terug toe, zodat ze zeker gene kou kan vatten.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

in

Lukas zijn nieuwste hobby is allerlei spulletjes in doosjes ed steken. Zo kan hij zalig lang gefascineerd bezig zijn met speeltjes/blokjes in en uit een doosje te halen. In bad probeert hij een bootje in het hoofd van een inktvis te steken. Heel geconcentreerd. ’t Spreekt hem echt aan, hij vindt overal wel iets om iets in te steken. Als hij ergens een schuif ziet openstaan, ‘spurt’ hij er naar toe om er iets in te steken.

Zo vond ik oa al poppen in de wasmand met propere was, badeendjes in de wasmand met vuile was, een klein doosje in de schuif bij de kleren van de meisjes, een autootje in de boekenbak, een helicoptertje in de pampervuilbak en -en ik vraag me nog steeds af hoe hij daarin geslaagd is- mijne GSM in de pasta.

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized