Maandelijks archief: juli 2010

4 jaar!

Lieve Pauline,

2 dagen geleden ondertussen al, werd je 4. Dat is maar slechts 1 vingertje verwijderd van een volle hand. 4 jaar al! 4 jaar geleden was het een ongelofelijke hittegolf, al weken was het toen meer dan 35°. Op de heetste dag van het jaar, besloot jij te komen. Gelukkig al om 20 voor 7 ’s morgens, zodat we niet teveel last hadden van die hitte.

En nu ben jij 4 jaar. Een echt kleutertje! En dan wel eentje met een ongelofelijk grote fantasie. Van alles weet jij wel een speciale situatie te maken. Je bent ook constant bezig met een spel. Of we nu naar de winkel gaan, iets eten, of gaan slapen, er komt altijd wel één of ander verhaaltje aan te pas. Spannend hoor! Je neemt dan ook telkens de nodige tijd hiervoor, om dat spel volledig uit te werken. Eigenlijk een heel mooie eigenschap van je, alleen moeten je mama en papa daar heeeeel veeeeel geduld voor hebben. Dus het spijt me, als we dat al eens afbreken. Soms zijn mama en papa ook moe, of hebben we gewoon niet zoveel tijd. En willen we het wat sneller vooruit doen gaan, dan jij zou willen. Maar dat neem je dan (meestal) ook wel weer aan.

Eten blijft voor jou een belangrijk gegeven. De gezonde toestanden spreken je steeds minder aan, maar van koekjes, snoepjes en heel zeker taart, daar word jij wel heel gelukkig van! Helaas kan je daar niet op overleven, meid, en moet je het toch ook regelmatig zonder doen, iets wat jou veel minder aanstaat. Maar zo is het leven nu eenmaal. We proberen veel plezante dingen aan te bieden, maar soms moeten dingen nu gewoon. En dat wil je voorlopig nog niet altijd even goed appreciëren.

Zeuren is nog iets dat je hoog in je vaandel draagt, al heb ik de indruk dat het toch wat begint te minderen. Maar voorlopig blijf je toch nog wel een zeurmieke, maar gelukkig wel een heel lief zeurmieke :-).

Jouw motoriek. Het begint te lukken, he. Toch blijf je nog steeds wat houteriger lopen als je leeftijdsgenootjes, en heb je nog wel regelmatig last van de zwaartekracht. Maar je doet dat prima. Eindelijk heb je ook de vreugd van het fietsen ontdekt. Tot 2 maanden geleden weigerde je moeite te doen om die trappers in beweging te krijgen, maar ondertussen ben je echt wel vertrokken. Zo zie je maar, alles op jouw tempo!

Kleuren, puzzelen, knutselen doe je heel graag! En liefst met mama of papa in de buurt, want dat vind je gewoon veel leuker.

Jouw koe blijft ook heel belangrijk voor jou, al ben je toch ook al weer iets minder afhankelijk. Zo blijft koe tegenwoordig thuis als jij weggaat, en dat lukt je goed. Dat konden we een half  jaar terug nog niet zeggen. Zonder koe kan je wel nog niet slapen, en als je verdrietig bent, moet koe ook in de buurt zijn om je te troosten.

Je geraakt zelfs een beetje van je TV-verslaving af. Pas op, je blijft heel graag in de zetel hangen voor dat beeldscherm, maar je vraagt er veel minder achter als een paar maanden geleden. Toen wilde je liefst van al gewoon van ’s morgens tot ’s avonds naar ‘Dora’ kijken. Dat is nu toch ook wel weer minder.

Want wat speel je toch goed! Liefst samen met je zus, al komt daar ook wel heel dikwijls ruzie van. Maar jullie spelen dan ook echt wel heel veel samen, tja, daar komt al eens ruzie van. Je laat je niet meer zo makkelijk doen, en slaat er al eens even makkelijk op…Maar vaak ben jij toch de toegeeflijke van dienst. Als Amelie echt wil wat jij net hebt, ben jij diegene die vaak een oplossing zoekt. Toch wel heel flink.

Jarig zijn in de grote vakantie heeft zo zijn voordelen. Zeker als je in de buurt van de nationale feestdag verjaart, en mama en papa dan vaak wel enkele dagen vrij hebben. We hebben er een echte feestweek van gemaakt! Je hebt genoten van de uitstapjes naar de efteling, de olmense zoo én plopsa coo (en de grote zus natuurlijk ook). En flink dat je was, de hele dag stappen zonder (al te veel) te zeuren. Je wordt echt groot!

Jouw feestje wordt nog even uitgesteld tot alle vakantiegangers terug thuis zijn! Maar dat feestje heb je nog tegoed! Met heel veel cadeautjes en minstens even belangrijk: een lekkere taart!

lieve schat, al vier jaar verrijk jij ons leven. Daarvoor krijg jij alvast een heel dikke knuffel van mij!

Dikke kus
mama

8 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

zo mooi

Wij zijn aan het eten. Amelie heeft iets op haar bord liggen dat haar niet zo aanstaat, iets groens, iets gezonds, ook wel gekend als ‘groente’. En in de beleving van ons 5-jarig meisje, zijn groene dingen niet lekker.

Papa doet toch maar een poging. Een beetje cliché, maar we gaan het niet over details hebben.

‘Daar word je mooi van, als je je groentjes opeet’

‘Hoe mooi dan?’

‘Heeeeeeel mooi!’

Ze kijkt nu serieus naar mama en vraagt dan:

‘zo mooi als mama?’

Ooooh. Liefde is blind. En onvoorwaardelijk.

8 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

en hij staat!

Deze middag riepen de meisjes plots, extreem enthousiast en hard huppelend: ‘mamaaaaaa, Lukas staat op zijn voetjes!’. Al even gillend en huppelend liep ik naar the-place-to-be, maar meneertje zat terug op zijn poep. Dedju toch, die eerste keer gemist. Ging hij het nog eens doen of was het een eenmalige toevalstreffer.

Dus zette ik Lukas in zijn park, makkelijk houvast om je recht te trekken enzo, in de hoop dat hij het nog eens over ging doen. En nog geen 5 minuten later, zette hij zijn eerste beentje, het tweede volgde, en HIJ STOND RECHT! Nog een beetje wankel enzo maar hij stond wel recht. De meisjes en ik maar applaudiseren en gillen en juichen, en Lukas keek ons een beetje verrast aan om al de aandacht die hij hiervoor kreeg. Met als gevolg dat hij de volgende 10 minuten zijn nieuwe kunst nog een paar keer overdeed. En elke keer stond hij al een beetje steviger.

En nu, slechts enkele uren later, trekt hij zich recht alsof hij nooit anders gedaan heeft. GE-WEL-DIG!

En ikke, ik stond natuurlijk weer te snotteren en supertrots te wezen!

En zie maar eens hoe trots hij zelf is, en hoe ook grote zus Pauline zeer trots is op haar kleine broertje (en Amelie is zeker even trots!)

Jaja, ooit leert hij het wel allemaal!!!!

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

opruimactie

Mijn kleerkast opruimen doet me beseffen dat:

* ik bijlange nie meer het figuurke heb van voor mijn zwangerschappen…
* ik dus nog maar eens een poging moet doen om die rondingen aan buik en billen wat te verminderen
* ik een heel andere kledingstijl aan doe als enkele jaren terug (lees: ik word oud(er))
* ik niet meer zwanger ga zijn (heb eindelijk de ganse zwangerschapscollectie weggedaan :o)
* ik dikwijls dezelfde tenuekes aandoe, en heel veel kleren dus maar hangen te hangen in mijn kast
* ik een rommelmie ben :p
* ik zomerkleren veeele leuker vind dan winterkleren
* ik een rokvrouwtje geworden ben, terwijl ik vroeger liever broeken droeg
* ik mijn sportkleren meer moet benutten
* mijn stijl qua pyama’s en slaapkleedjes dan weer niet veranderd is
* ik misschien wel met een kleerkastje minder ook kan toekomen
* ik er best wel in geslaagd ben heel wat kleren weg te doen, maar nog niet zoveel als ik me had voorgenomen

En dat allemaal met het opruimen van mijn kleren

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

en hoe is het hier?

Goed, dank je wel. Totaal inspiratieloos om te bloggen  tegenwoordig, ’t is erg. We doen nochtans vanalle leuke (en helaas ook minder leuke) dingen, maar mijn vingers tintelen niet om dat neer te typen. Om mijn blog niet totaal te verwaarlozen, toch nog eens een poging.

De vakantie is begonnen (nee, echt?). De meisjes gaan naar een nieuwe kinderopvang in de buurt (waar ik 1 keer per week ook spreekuren hou) en dat valt hen heel goed mee. Oef! Ze gaan echt graag!  Ze zijn nog maar 3 keer geweest, hoor, ’t is tenslotte voor hen ook vakantie, dus mochten ze vorige week een nachtje bij de grootouders gaan logeren. Pauline bij oma en opa, en Amelie bij mimi en bompi. Konden ze nog eens heerlijk alleen verwend worden. Deze week draaien we de rollen dan om, en gaan ze dus naar de andere kant om een nachtje te logeren.

Ze hebben het schooljaar met glans beëindigd. Volgend jaar al 2e en 3e kleuterklas, zeg, wat gaat het snel! Pauline wilde de 1e dag van de vakantie al terug naar school vertrekken, dus dat vroeg om een aftelkalenderke, eentje waar alle feesten, opvangdagen, mama haar vrije dagen, de vakantie die we gelukkig nog tegeoed hebben en logeerpartijtjes opstaan. Oh en een grote taart op Pauline haar verjaardag natuurlijk!

Lukas zijn gezondheid blijft op en af gaan. Pas op, het betert hoor, zijn longskes klinken niet meer zo overtreffend zielig, maar we moeten wel blijvend aerosollen. Als hij dan niet ziek wordt van zijn longskes, dan maar van zijn oortjes. Vorige week heeft hij een te mènese (Koersels voor heel erge) oorontsteking gehad. En dat hebben we geweten. Hij weende van ’s morgens tot ’s avonds. Of hij nu zat, vastgepakt werd, of in een draagdoek zat. Het maakte allemaal niet uit. Hij weende, brulde, krijste en schreeuwde. Heeeeeeel vermoeiend. En voor de meisjes natuurlijk ook niet plezant. Zijn slechte humeur heeft dagen aangehouden, en het warme weer kon hij precies ook al helemaal niet verdragen. We kregen al schrik dat we ons lief venteke kwijt waren, en dat we een boos meneerke in de plaats gekregen hadden. Maar gisteren was hij terug goed gezind, vandaag tot nu toe ook nog, dus dat ziet er toch goed uit!.

Het enige waar ik nu eens absoluut niet mee kan lachen, is zijn uur van wakker worden. Half 6. E L K E  D A G! Bah, en ik ben dus echt geen ochtendmens he. Dus elke avond doe ik een gebedje in de hoop dat hij langer gaat slapen. Voorlopig werkt het niet.

Mijn huishouden krijg ik niet gebolwerkt in de vakantie, en dat in de combinatie met te warm om te strijken, en vermoeidheid, maakt dat ik serieus achter sta met mijne was. Dedju toch. It’s a neverending story…

Maar eigenlijk verloopt alles okidoki! Oh ja, Pauline heeft wat aanpassingsverschijnselen van de overgang school-vakantie, maar ik had niet anders verwacht. En Amelie zit in de ‘ik mag nooit iets, en Pauline alles’ fase. Maar eigenlijk zijn ze vooral toch wel heel erg lief, en kunnen ze mooi spelen. Dus ik heb geen reden tot klagen (behalve dat uur van opstaan, dat vind ik niet leuk, NIET zeg ik u!)

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized