Maandelijks archief: augustus 2010

knip knip doet de schaar

Onze Lukas zijn haarkes, da heeft nen hele tijd geduurd vooraleer da wa begon te groeien. Vanvoor nog steeds niet eigenlijk, zijne ‘frou’ begint en eindigt nog steeds ergens boven zijn voorhoofd. Maar vanachter kreeg hij wel lange lokskes. Ik vond het wel schattig, en kreeg het niet zo meteen over mijn hart om dat al te laten knippen. Maar de laatste dagen vroeg ik me plots toch wel af hoe hij er uit zou zijn met korte haren in zijn nekske.

En zo sprong ik zaterdag, redelijk impulsief, met de kids binnen bij de kapper. De papa wou daar net vertrekken, dus we gingen hem verrassen, en zo kon ik eens polsen of Lukas zijn haartjes ook meteen geknipt konden worden. Veel werk was er namelijk niet aan.

En vrijwel meteen belandde onze Lukas op zo’n kinderkapperstoeleke, met een stuurtje aan. Geweldig vond hij dat. En maar draaien aan dat stuurke. Zo’n cape aandoen wou hij niet, dan kon ‘em nie sturen. En zo merkte Lukas niet eens dat hij zijn allereerste kappersbeurt onderging. Het duurde welgeteld een minuut en zo’n 7 knippen later.

Maar wat is hij toch weer zo ontzettend knap met zijn ‘nief kapselke’

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

peuby komt eraan!

Jaja, we kunnen het niet blijven uitstellen.We wisten goed genoeg dat  het elk moment kon beginnen. Maar kom, zolang hij er niet aan begon, begonnen wij er ook niet over :-). Kwestie van het menneke niet op ideeën te brengen.

Maar snif ende snotter. Baby’s worden nu eenmaal peuters. En onze Lukas zit er tussenin. Ook wel ‘peuby’ genaamd. En ja, Lukas is een echte peuby. Je weet wel, nog zo schattig en snoezelig rondkruipen en kirren en gieberen en brabbelen als een baby, maar met (beginnende) peuterkuren. 

’t Is een ventje met temperament. Wat had ik anders verwacht, met zo 2 zussen die het voorbeeld geven. En colèrig jong, nie-te-doen. Als hij iets niet mag, of we halen hem ergens weg, zal hij protesteren. Ja hij kan het :-). (al vind ik het eigenlijk nog steeds vreselijk schattig).

En nie toegeven he. Zo had hij de CD-rek gevonden. CD’s op de grond smijten, geweldig leuk toch? Nu ja, om niet constant hem uit de CD’s te halen, en als het mogelijk is, de CD’s nog een overlevingskans te gunnen, draaien we tijdelijk de CD-rek weer om (dat hebben we bij de 2 dames ook gedaan).  Maar terwijl ik de hoop CD’s probeerde terug te steken, die hij in volle hevigheid er al had uitgezwierd (snel, maar snel dat hij is!) zwierde hij er evenveel terug uit. En zoveel te meer ik hem wegzette, zoveel te heviger hij terug kwam gekropen om zijn doel te verwezenlijken. Uiteindelijk won mama toch, en begon ik de CD-rek om te draaien. Met volle force probeert hij dat dus echt tegen te houden he. Maar helaas voor hem is mama nog een beetje sterker en de CD-rek is dus omgedraaid, en kan hij niet meer aan de CD’s. En ja daar kwam de colère. Kwaad, op de grond smijten, brullen…Hij kan het echt (zo schattig, nu toch nog eventjes…)

Hij is vreselijk snel. Ge moet hem door het huis zien vliegen. Alé ja, feitelijk is het nog steeds ‘kruipen’, maar doe dat maar eens na op dat tempo.

We gaan dus weer interessante tijden tegemoet. Voor de derde keer. We weten ondertussen wel hoe het moet, ha!

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized