La Garde Freinet 2010

Wij hebben onze vakantie er opzitten. We overwogen het al een paar jaar, maar owv het lange rijden en een Pauline die echt niet graag in de auto zat, hielden we het voorlopig altijd op vakanties dichtbij huis. Dees jaar besloten we het er maar eens op te wagen, en trokken we dus met den tuut naar Zuid-Frankrijk. Omdat dees mama zo superenthousiast was over intersoc en la Garde Freinet, volgden we haar raad op en trokken dus naar daar.

Intersoc, en dan nog net eens een oekkie-week, dat is kinderpret op en top. Oekkie is een konijn, dat daar zo af en toe eens komt piepen, je weet wel, zo’n man verstopt in een reuzekonijnenpak. En die kindjes, die adoreren dat beest. Als Oekkie zijn gezicht (of snuit) liet zien, vlogen die kinders op hem af, als was het Robbie Williams ofzo. Geweldig!

Maar laat ons beginnen bij het begin. De autorit. Waar we toch wel wat tegenop zagen. Maar we waren voorbereid. 10tallen CD’s gingen mee, heel wat boekjes en onze nieuwste aanwinst, 2 DVD-spelerkers voor aan de zetel te hangen. En om het helemaal easy te maken (voor het gedrag van de kids dan), besloten we ’s nachts te rijden. Ik had daar wel een beetje schrik voor, we hadden dat nog nooit gedaan. De heenrit was zwaar, heel zwaar. De kindjes waren flink, en ze sliepen zo goed als de hele tijd, daar niet van. Maar we hadden wat pech onderweg. Omleidingen die je gewoon van de autostrade afsturen en dan mag je het zelf maar raden. Een GPS die besloot ons nog eens extra lang om te laten rijden en ons zo nog eens een file in te gooien. Om het even te situeren: we zijn ’s avonds om kwart na 9 vertrokken en we kwamen pas aan om 14 u ’s anderendaags. Ik kan het je verzekeren, dat is te lang om in de auto te zitten.

Maar toen waren we dus daar, en stond er meteen een ploeg op ons te wachten om ons te verwelkomen, met fruitsap, bier en ballonnetjes (waarvan de eersten natuurlijk meteen gingen vliegen).

Ons hotel bleek meer een vakantiedorp te zijn met stei-heile beklimmingen (kuitspieren dat ik ontwikkeld heb, jong!) maar ons kamertje was wel gezellig (we hadden een gezinskamer, met een apart kamertje  met stapelbed, wij sliepen in een inham (of hoe ik het ook moet noemen) en dan was er nog ruimte voor een ander bed, waar dan nog het babybedje achter kwam te staan), en al snel ontdekten we de charmes van het vakantiedorp.

Kinderanimatie, het is een overvol programma. Soms was het zelfs hollen van de ene naar de andere activiteit, maar de meisjes vonden het geweldig. Overdag had je de clubs, waar de kinderen dus geëntertaind worden. Amelie en Pauline zaten niet in hetzelfde groepje, wat eerst toch op wat weerstand bood. Maar na 2 keer proberen, waren ze plots niet meer te houden, en wilden ze naar de clubs, naar de clubs of nog eens naar de clubs. Amelie ging in de nm altijd eerst mee zwemmen met de club, en bleef dan in het zwembad hangen, als wij daar waren. Pauline, iets minder waterrat, ging na het zwemmen meestal wel terug mee met de club. Af en toe bleven ze ook wel eens bij ons (als we kettinkjes gingen kopen op de markt enzo, maar meestal gingen ze dus bij de moni’s spelen). Er is ook een babyclub, maar om onze Lukas weg te doen, daar heeft Werner toch wel wat overtuigingskracht voor nodig gehad. Eerst eens zo’n uurtje geprobeerd, en dan zijn wij eens met de meisjes alleen gaan zwemmen (Lukas vond het zwembad niet zo leuk, ik denk dat hij het te koud vond, al was het water 27°). Een tweede keer ietsje langer, en dan zijn Werner en ik er eens alleen op uit getrokken naar ‘grimaud’ een zeer gezellig dorpje vlakbij. En dan nog eens een korte namiddag om nog eens met de meisjes te gaan zwemmen. Voor de rest heb ik dat klein venteke altijd bij ons gehouden. (al deed hij het best wel goed, ik voelde me er niet 100° goed bij).

Om 17 u had je dan de zwembaddans, en dan was het hollen naar de Nellie en Cezarshow, die om 17.15u begon. Mama en papa konden dan al beginnen aperitieven en tapas binnen te smikkelen en de meisjes kwamen dan terug na hunnen show om aan hun kinderbuffet te beginnen. En om 19.15u was het dan nog eens kinderdisco (elke avond dezelfde dansjes, maar dat vonden de kinderen dan weer geweldig, ze zingen het nu nog steeds) en daarna om af te sluiten een bedverhaaltje. Er is ook nog eens een avondshow door de clubs geweest, waar Amelie Mega Amelie was en Pauline een indiaantje.  En in de vrije momenten was het springkasteel vooral grote topper.

Lukasje vond het wel ok, maar was toch ook een beetje gefrustreerd dat hij niet de hele tijd zomaar kon rondkruipen. We moesten hem af en toe echt eens ‘loslaten’, want altijd maar in de buggy of in de eetstoel zitten, dat vond hij toch ook maar niks. Hij heeft zich wel geamuseerd hoor, maar ik denk dat hij toch vooral heel blij was als we weer thuiswaren.

Waar kunnen we het nog over hebben? We hadden uitgebreide buffetten (meestal lekker, maar soms toch ook wel veel herhaling, vooral ’s middags dan. De desserts waren superzoet, het pijnlijke verdict was dan ook +3kg na de vakantie…), mooie uitstappen (de zonsondergang was prachtig!) en leuke activiteiten (een zwembad(fuif) dat volledig roodkleurt bij het vallen van de avond, was een groot succes; oh ja en de meeste mensen hadden echt wel de moeite gedaan om een rood tenueke aan te doen).

Wat wel leuk was voor onze 4- en 5jarige, was dat het echt wel allemaal leeftijdsgenoten waren. De vakantieperiode eindigde op 2 september, wat inhield dat lagereschoolkinderen en tieners niet daar waren. Het was daar echt 0 tot 6 jaar, en dat was voor onze meisjes wel heel fijn. Tijdens het eten was het pure leute om te observeren, ’t was soms net 1 groot kiekenkot daar. Tja die leeftijd blijft niet altijd even braaf zitten, en je hoorde toch ook regelmatig protestjes. Geweldig amusant eigenlijk om te zien (en tof dat het niet altijd die van ons waren :D)

En dan vergeet ik nog de hopen ballonnetjes die de lucht ingingen, bij het afscheid van de vakantieperiode, een reuzetaart met vonken dat verschijnt op ‘la lac du connemara’ (of hoe je het ook schrijft) en waarschijnlijk nog  vele meer!

Voor kinderen zijn deze vakanties dan ook een echte aanrader (en voor de ouders ook). We hebben er allemaal superhard van genoten (Lukasje mss iets minder dan, maar volgend jaar gaat dat al heel anders zijn) en is dus zeker voor herhaling vatbaar!

(voor wie het zich afvraagt, de terugreis hebben we -jawel- ook ’s nachts gedaan, en liep normaler. We zijn rond half 8 vertrokken (na nog een dagje aan het zwembad te hangen) en waren om 7 u ’s morgens thuis. Oef!)

En nog eens oh ja, het was er schitterend weer! Gewoon ideaal! Die 2 daagjes mistral stoorde niet eens (heel hard)

wie weet volgen er nog wel eens fotootjes op een keer…

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

6 Reacties op “La Garde Freinet 2010

  1. Ha, fijn dat het voor jullie ook is meegevallen. Eigenlijk is dit vooral een luilekker vakantie voor mama en papa. De kinderen amuseren zich wel, en dat is toch wat elke ouder wil!
    Dat van het herhaalde eten ’s middags hadden we dit jaar ook aan de hand. Het was vaak spaghetti/macaroni/croque. Het was duidelijk een andere kok dan vorige jaren.
    Die desserts, dat zijn toch pareltjes he!
    Rooddag is nieuw van dit jaar, en echt wel tof. Ik krijg nog kiekenvlees als ik aan die avond terugdenk. Ik vond het magnifiek om iedereen zo “roods” te zien.
    Fran spreekt nog van Oekkie en dat is toch van september 2008 geleden dat ze dat beest zag. Buiten de oekkievakanties is er geen konijn te bespeuren in LGF.
    Waren er nu ook allemaal konijntjes in kooien op het domein?

  2. Die rooddag was inderdaad zeer indrukwekkend, daar heb ik ook echt van genoten!

    Nee enkel het grote Oekkie-konijn liep er rond. 🙂

    ’s Middags was het idd vooral pasta of rijst.
    En de desserts waren lekker, ik herinner me vooral de tiramisu en de chocomoussetaart van de laatste dag. Njam njam. Daar heb ik echt van gesmuld.

    Merci voor de aanrader, we gaan zeker nog eens terug 😉

  3. Wij zijn er in de paasvakantie ook geweest en het was ook een grote meevaller. Ik ga normaal NOOIT 2x naar dezelfde bestemming (tenzij dan citytrips) maar bij La Garde Freinet heb ik echt wel heel veel zin om met Pasen nog eens terug te gaan.

  4. Pingback: 2010 in review | Ietsie-pietsie-fratsen-frullekes

  5. Ann

    Ik ben op je blog gekomen door te googlen naar ‘la garde freinet – intersoc”. Wij willen volgende zomer ook naar daar op vakantie gaan, maar we twijfelen of we met de TGV of met de auto zullen gaan. Wat we vooral willen weten, is of je vanuit het intersoc domein gemakkelijk naar de dorpjes/stadjes in de buurt of naar de zee kan. Organiseert Intersoc uitstappen of is het openbaar vervoer handig in die regio ?

  6. Sofie

    Wij zijn 3 jaar geleden met de TGV geweest: schitterend: je wordt aan het domein zelf gedropt. Er worden door intersoc activiteiten georganiseerd met bussen. Je kan ook fietsen huren op het domein. TGV zeker aan te bevelen met kleine kinderen. Als je veel zelf uitstappen wil maken is een eigen auto natuurlijk wel beter. Veel vakantieplezier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s