Maandelijks archief: oktober 2010

zondag

Zondag wordt een luie zondag, dat heb je als de ouderkes op stap gaan. Omdat W’ke gisteren geen zin had om nog op te ruimen, had ik al lachend gevraagd wat ik daarvoor in ruil kreeg, als ik alleen zou opruimen, waarop hij reageerde dat ik dan wat langer mocht blijven liggen. Ha, daar ruim ik met plezier voor op!

Maar de kinderen waren sympathiek en sliepen maar liefst door tot 8u! Dus dat viel nog wel mee. Ik ben blijven liggen tot half 11, en dan is W’ke nog even terug in bed gekropen. Maar wat waren de kinderen toch gewoon voorbeeldig zeg, ze waren gewoon heel flink en rustig aan het spelen. Kon ik rustig wakker worden!

Om kwart voor 12 is W’ke terug beneden, zodat ik frietjes kan gaan halen (zondag is frietjes-van-de-frituur-dag!). ’t Zijn allemaal echte Belgen hier in huis, en frietjes worden goed gesmaakt. W’ke gaat het middagdutje met Lukas nog mee doen, en ik ga, samen met de meisjes naar de opendeurdag van het ziekenhuis hier in de buurt. Daar is een nieuw gedeelte aangebouwd, en dat gaan wij eens bekijken. We waren natuurlijk niet de enigen die dat idee hadden, maar we hebben de grootste lijnen toch gezien.

Maar wat vele leuker is, mimi werkt daar in het ziekenhuis, en ook nu is ze aan het werken. Dus dan gaan we daar even op bezoek. De meisjes zijn in het begin eventjes heel verlegen, maar na een koekje gekregen te hebben, ontdooien ze wel snel.

Na het bezoekje gaan we terug naar huis. We zijn best lang in het ziekenhuis geweest, en het is alweer etenstijd als we thuiskomen. Subtiel als we zijn, gaan we nog even naar oma en opa, in de hoop daar aan tafel mee aan te kunnen schuiven (je weet wel, luie zondag!). Ze zijn niet thuis maar nonkel R. is er wel, en die kan gelukkig ook de tafel dekken ;-).

Om half 7 gaan we weer naar huis, want morgen is het weer een gewone school/werkdag.

En ook de mama en de papa kruipen vanavond op tijd het bedje in!

Dit is dan ook meteen de laatste aflevering van de 7-delige reeks ‘een weekje binnenkijken ten huize Fie-en-co’.

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

zaterdag

nog even het weekend aan je voorstellen 😉

Zaterdagvoormiddag is sportvoormiddag voor de meisjes. Pauline gaat turnen van 9.15u tot 10.15u (er zijn tijden geweest dat wij dat enorm vroeg vonden, maar tegenwoordig is dat een gewoon haalbaar uur voor ons) en Amelie heeft ballet van 10 tot 11u. Omdat dat een heel op-en-af-gerij is, en de dochter van een vriendin samen met Amelie ballet doet, en de broer samen met Pauline turnt, hebben we een beurtrol. De ene week rijden we voor ballet, de andere week voor het turnen. Deze week rijden we voor turnen. Ik ga dan de medeturner uithalen, en Amelie mag dan al daar gaan spelen, tot zij naar ballet vertrekken. Lukas mag ook mee, want -ahja- W’ke gaat wat in huis klussen, je weet wel, die afwerking enzo.

Tijdens het uurtje turnen ga ik met Lukas naar de winkel. Oh jee, hij blijft niet meer zo braaf in dat karretje zitten, maar wil  alles wat in de kar ligt (en vooral dan het eetbare) in zijn handen hebben. Ja hij is echt meer en meer een peutertje aan het worden.

Dan haal ik de turners uit, en als ik de jongen wil afzetten, blijkt daar niemand thuis te zijn. Dan komt hij nog maar even bij ons spelen, tot Amelie thuis is, en dan kan hij meegaan met zijn mama.

Als Amelie thuis is, gaan de ladies ten huize Fie-en-co een cake bakken. Zo een chocoladecake met heel veel calorieën. Pauline mag de bakvorm invetten (en ze doet dit heel nauwkeurig, er is geen plaatsje meer over waar geen boter hangt) en Amelie mag mixen, en ook zij doet dat heel goed. Dan de cake de oven in, en begin ik aan het eten. Spaghetti-omelet, ons Amelie is daar zot van! En aangezien zij niet zo’n goed etertje is, wil ik vandaag wel eens iets maken dat zij heel graag eet. Alle 3 trouwens!

Na het eten en het opruimen, moeten we ons alweer klaarmaken om te gaan zwemmen. Lukasje blijft hier, maar doet dan toch net zijn dutje, zodat W’ke gewoon verder kan werken. Amelie en Pauline volgen zwemles, Amelie zit in groepje 5 en Pauline blijft nog even hangen in groepje 1, ze is nog niet zo kloek als die grote zus. Ik doe altijd het toezicht tijdens het zwemmen, dat houdt in dat ik de kinderen mee naar het zwembad begeleid en dat ik meega als er iemand naar het WC moet, en nog wat hulp nodig heeft. En voor de rest heb ik gewoon goed zicht van in ’t zwembad naar de zwemmende kindertjes.

Na het zwemmen genieten we van de cake en daarna houd ik de zaterdagnamiddag vrij om met de kinderen te spelen. Mimi komt ook nog even op bezoek, en samen spelen we supergezellig enkele gezelschapsspelletjes. W’ke is ondertussen ook gestopt met werken, dus hij doet ook mee. De meisjes doen dat echt goed nu, en met veel enthousiasme. Een tijd geleden zou er 1 van de 2 het al eens sneller opgeven of boos worden, maar nu is het vooral heel erg plezant! Echt tof! Alleen onze Lukas wil ook graag meedoen, natuurlijk, maar dat lukt nog niet zo goed. Zwiert hij maar de kastanjes door het hele huis heen…:-)

Daarna is ’t tijd voor sandwichekes, da mag wel in ’t weekend. Na het afruimen, lees ik nog enkele boekjes met de meisjes, en zo is het voor hen alweer tijd om naar dromenland te vertrekken.

Vanavond gaan W’ke en ik nog eens op stap met enkele vrienden. Er treedt een groepje op, en daar gaan wij naar kijken. Een coverbandje. ’t Is gezellig, er wordt gedanst, en er wordt heel snel en veel bier besteld. Dat tempo is verleden tijd voor mij, dus pas ik af en toe of  neem een waterken of colaatje. Maar de vermoeidheid weegt toch ook wel, merk ik. Maar ’t was plezant, moet af en toe ook eens gebeuren, en je sociale contacten mag je nooit verwaarlozen, daarvoor zijn ze veel te belangrijk. Daarna nog babysit naar huis toe brengen, en zo kruip ik rond kwart na 2 mijn bedje in.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

vrijdag

’t wordt een inhaalmanoevre, maar een week binnenkijken is een week binnenkijken he.

Vrijdag is een vrije dag. En meteen het begin van het weekend. That’s why I love fridays!

Nadat ik de meisjes naar school gebracht heb, rij ik door naar de fotograaf, want ik heb pasofootjes nodig voor ne nieuwe pas. Ik hou niet van pasfotootjes, maar de plicht roept. De eerste foto is voor mij meteen goed, en dan rij ik, samen met Lukasje door naar het gemeentehuis. Gelukkig niet al te veel volk, en zo ben ik snel aan de beurt. Lukas vindt het ondertussen geweldig om zijne tut zo ver mogelijk weg te smijten. Voor het bedrag van 13 euro mag ik over een paar weken ne nieuwe pas verwachten.

Nu ik toch in het gemeentehuis ben, ga ik nog even langs de technische dienst, want daar ligt een nieuw bouwvergunningske op ons te wachten. Jawel, we gaan ons huis toch maar eens ne keer verder afwerken. Na bijna 2 jaar een verbouw-degout gehad te hebben, en absoluut niks meer in huis gedaan te hebben qua afwerking, wordt het nu echt wel tijd om terug in actie te schieten. De grote lijnen zijn wel af, maar die afwerking… De bouwvergunning is voor -ik citeer- uitbreiden van woning met carport tegen linker zijgevel tot tegen linkerperceelsgrens en overdekt terras tegen achtergevel. Voila, nu nog iemand vinden die ons daar mee gaat helpen.

Daarna rijd ik naar huis en hou ik me bezig met de dagdagelijkse huishoudelijke beslommeringen en met onze Lukas ook natuurlijk. ’s Middags eten we iets, en dan mag Lukasje weer zo’n 2 uurtjes gaan ‘nappen’. Opruimen geblazen, het huis weekendproof maken, en hij is alweer wakker.

Na even twijfelen besluit ik toch nog even naar de winkel te rijden om nieuwe bobuxjes te kopen. Lukas verslijt die nogal, vooral door buiten rond te kruipen. Maar aangezien het seizoen van buiten rondkruipen er nu echt wel op zit, ga ik er toch maar nieuwe halen. Ik hoor het W’ke al zeggen: ‘gij hebt echt een gat in uw hand, he’, maar het ziet er voorlopig nog niet naar uit dat ons pruts snel gaat stappen, en zeg nu zelf, ik kan dat jongetje toch niet met versleten bobuxjes laten kruipen, toch? Mijne zoon mag ook goed voor de dag komen!

En dan gaan we weer de meisjes uithalen. Nog even bijtetteren met een andere mama, en dan moet ik naar huis om aan het eten te beginnen. Vrijdag moeten we goed op tijd eten, want Amelie gaat turnen van 17.15u tot 19u, en daarna eten vind ik nu toch net iets te laat. Om 17u zwier ik de heel bende dus weer de auto in, om naar de turnles te rijden. Lukas wil persé altijd eventjes rondkruipen op de tribune, en dat mag hij (dus mag ik gezellig mee de tribune op…) en ook Pauline vindt dat wel fijn.

Thuis ruim ik nog snel de tafel af, en dan is het tijd om met de 2 kleinsten bezig te zijn. Wat knuffelen, spelletjes, kleuren enzo. Pauline mag ook nog even een portietje TV meepakken, en dan ga ik Lukas al klaarmaken. W’ke streeft ernaar om op vrijdag op tijd te kunnen vertrekken, zodat hij om 19u Amelie kan uithalen. Wel handig, dan kan ik Pauline en Lukas al klaarmaken. Vandaag wacht ik met Pauline klaar te maken tot Amelie er is, vindt ze ook wel eens leuk, en neem ik uitgebreid de tijd om Lukas om te kleden (met veel kielekiele-verhaaltjes enzo).

Omdat het vrijdag is, maakt het ook niet zoveel uit dat de meisjes een beetje later in bed liggen. Lukas gaat er dan eerst in, en dan is het meisjesklaarmaaktijd (als dat geen woord is voor galgje!), nog een boekje en dan gaan zij ook slapen.

Vandaag opteert W’ke voor ne mannenfilm, dus hou ik mij bezig met het selecteren van foto’s voor een foto-album.

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

donderdag

Hop, en weer een werkdag! De ochtend verloopt ok, maar ik merk dat ik toch weer een beetje last heb van ochtendhumeur. Ach ja, daar moet ik maar mee leren leven.

Donderdag is de langste werkdag van de week voor mij. Van 9.15u tot 17.30u. Normaal neem ik mijn pauze tussen 15u en 15u30, zodat ik de kindjes wel zelf kan gaan halen van ’t school. Op donderdagavond heb ik mijn spreekuur in een buitenschoolse kinderopvang, dus wat is er dan beter dan dat de meisjes naar die opvang gaan? Dus dan haal ik ze uit aan ’t school, breng ik ze naar de opvang en wandel ik verder naar mijn spreekkamertje. Handig toch. En het bespaart me een extra rit ’s avonds!

Maar deze keer lukt dat niet, ik moet namelijk naar een overleg in de namiddag. Ik geraak dus niet om 15 u aan ’t school. Dus ga ik eens naar mijn hulplijnen kijken. Hulplijn 1, de mimi dus, kan niet. Dan heb ik een vriendin aangesproken, haar dochtertje is ongeveer even oud als Pauline, en haar zoontje is 3 weken ouder als Lukas. Of zij het zag zitten om de meisjes mee te nemen,  en naar de buitenschoolse opvang te brengen. En ze doet dat meteen met heel veel plezier voor mij. Dat noem ik nu eens een goei vriendin :-)! Voila se Lieneke, hier is jouw eervolle vermelding op mijn blog! Mercikes he!

Spreekuur loopt een klein beetje uit, daarna haal ik de meisjes uit de opvang, en dan rijd ik nog door om Lukas uit te halen. We zijn pas tegen kwart na 6 thuis. Heel snel iets in elkaar geflanst voor de kinnekes, en dan is het alweer tijd om naar boven te gaan. W. is ook thuis en zo kunnen we de kindjes fijn samen klaarmaken. Toch altijd net iets makkelijker als we met 2 zijn.

Daarna gaan wij nog een pizzaken uithalen (én tiramisu) en genieten we samen van een filmpje. ’t Is luie-avond-week. En totaal geen spectaculaire dag.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

woensdag

Ik voel me best nog fit, na mijn korter nachtje. oef! Alleen ’s morgens merk ik dat ik iets meer prikkelbaar ben (minder verdraag van de kids) maar mijn verstand werkt gelukkig wel nog goed genoeg om het niet op de kinderen af te reageren. Flink van mij he!

Vandaag weer een werkdagje. Na de kids naar school en onthaalmoeder gebracht te hebben, heb ik de rest van de dag spreekuur in 1 van mijn gemeentes (ik hou spreekuren in 2 gemeentes). ’t Wordt een rustig dagje vandaag, dus heb ik wel wat tijd om andere dingen op ’t werk af te werken!

Om half 4 zit het erop, en rijd ik nog even door naar een winkeltje in de buurt om van die strijklabels te bestellen voor Pauline en Lukas (voor Amelie heb ik er nog). Kan ik de kleertjes weer beginnen merken.

Dan ga ik Lukas weer ophalen. ’t Ventje zit er maar stillekes bij vandaag. Meestal komt hij superenthousiast op me afgekropen. Ook weer moe. Daarna rijd ik, samen met Lukas, nog even door naar een andere opvoedingswinkel in de buurt, die vandaag opendeurdag hebben. Een beetje samenwerken met andere opvoedingswinkels is nooit slecht, dus gaan we daar even ons gezicht laten zien. Na 3 kwartier had onze Lukas het daar wel gehad (die chips stak hem de ogen uit, en ik kon hem toch ook niet constant chips blijven geven he ;-)) en rijd ik door naar mimi.

Daar blijven de meisjes altijd op woensdagnamiddag. Normaal brengt mimi de meisjes tot bij ons thuis, maar vandaag ga ik ze uithalen, omdat het iets later geworden is, door die opendeurdag. En er staat gewoon een heel feestmenu op me te wachten. Frietjes, jeeeeeuuuuiii! De meisjes zijn weer even heel uitgelaten als ze mij zien, maar dat betert snel. Het wordt een heel gezellige maaltijd. Lekker tetteren met de mimi, fijn! Tegen half 7 staat plots mijn lief ventje voor de deur. Net op tijd om te zien dat al het eten op is, de stakker…Hadden we dat geweten, hadden we natuurlijk wat laten liggen :p. Ook bompi komt net thuis, kunnen de kindjes hem ook nog even zien, al spelen ze bij bompi het liefst ‘gevangenisje’ (don’t ask)

Maar dan wordt het echt wel tijd om naar huis te gaan, want anders wordt het echt wel te laat! Thuis aangekomen, meteen naar boven. Omdat ze zo flink waren, mogen ze eerst nog even dansen op het liedje van de piano (ik heb hier een synthesizer, waar zo’n vooringestelde mix inzit, en ze vinden het geweldig om daar op rond te springen, en mama springt dan natuurlijk even vrolijk mee). Daarna richting badkamer om de meisjes klaar te maken. W. neemt Lukasje voor zijn rekening, hij is echt wel heel moe!

Nog even een verhaaltje, zoals elke avond. Toch wel elke keer weer een genietmomentje (behalve als Lukas te moe is, en ik er alleen voor sta, dan weent hij de hele tijd…maar vandaag was W. bezig met Lukas) Daarna weer een knuffel en een kusje en dan vertrekken ze richting dromenland.

Nog eens wat bijbabbelen met W’ke, want gisteren heb ik hem amper gezien. Daarna weer alles opruimen (een voordeel aan de ganse dag weg zijn: er is bijna geen rommel!), en klaarzetten voor morgen.

En nu ga ik me ‘preparen’ voor een 5TVfilmken. Af en toe eens lekker melig doen, daar kan ik ook van genieten!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

dinsdag

Vandaag verloopt de ochtend een beetje anders dan normaal. Ik moet namelijk vroeger weg door die studiedag in Gent. De lieve treinen hebben beslist deze avond tijdens de avondspits nog maar eens te staken, dus zijn we genoodzaakt om met de auto te gaan. Oh help. Ik mag dan nog wel de chauffeur zijn.

Het ventje nog even geholpen met de meisjes aan te kleden en natuurlijk hun kapsel in orde te maken (staartjes maken kan W. niet), en dan vertrek ik, in de gietende regen. Blijkt er al 325 km file in het land te zijn, en nog enkele accidentjes om het af te maken. Daar gaan we lang mee onderweg zijn. En ’s avonds gaat het verkeer waarschijnlijk nog een grotere soep zijn. Na kort onderling overleg, besluiten we dat dit de moeite niet waard is om naar Gent te rijden, we gaan langer onderweg zijn dan we aanwezig kunnen zijn op de studiedag.

Zonde wel dat ik mijn kindjes niet zelf naar school heb kunnen doen, maar Lukas moet wel niet naar de onthaalmoeder. W. komt, nadat hij de meisjes heeft afgezet, de auto omruilen bij mij op ’t werk, waar ik op dat moment nog ben, en ik neem Lukas content terug in mijn armen.

Daarna passeer ik nog eventjes bij mimi. Zij was er ook niet zo geweldig tuk op dat ik naar Gent ging rijden, en ga ik haar dus geruststellen dat ik gewoon braafjes thuis blijf.

Voormiddag probeer ik wat huishoudelijk werk te verrichten, met tussendoor de nodige afleidingsmanoevres voor/door Lukas. ’s Middags eten we samen. Als ik opsta voor een brik melk, is meneertje er toch wel in geslaagd om mijne boterham te pikken, de kadee!

Dan is het tijd voor Lukas zijn middagdutje en tijd voor mij om de strijkplank uit te halen. De strijk is zo goed als weggewerkt als Lukas terug wakker wordt, jeeeui! Lukas wordt echter wakker met een namiddaghumeurtje om ‘u’ tegen te zeggen. Toch zou ik graag mijn ovenschotel nog voorbereiden voor ik naar school vertrek. Lukas rommelt dan maar in zijn persoonlijke keukenkast, maar om half 3 heeft hij het echt wel gehad, en start een concert. Omdat mijn ovenschotel toch klaar is, besluit ik Lukas alvast in de auto te zwieren, mijn auto aan school te zetten, en van daaruit te voet naar de winkel te gaan (een stralend zonnetje op dat moment!)

En dan is het weer tijd om de meisjes te halen. Het is blijkbaar slechtgezindheidsdag, want Pauline komt met een mega-slecht humeur de klas uit. Ik kan niet direct plaatsen waardoor dit gedrag veroorzaakt wordt, maar het eurootje fladdert toch vrij snel naar beneden. De meisjes hadden namelijk verwacht dat mimi ze kwam ophalen (en als ze naar mimi mogen, is het puur verwennerij), ah ja want ik zat normaal gezien in Gent. Ja die meisjes hebben soms toch wat autistische trekjes, en als het niet verloopt zoals ze verwacht hadden, zijn ze in de war. Bij Amelie was dit vroeger vooral het geval, maar dat is fel verbeterd. Nu kan Pauline er minder goed mee om.

Om ze te troosten, bel ik mimi even op, en die belooft seffes nog even op bezoek te komen, de schat. Eerst rijd ik nog naar een winkel voor mutsen, sjalen en handschoenen. Als ik de auto uitstap, vliegt er toch wel een beest recht in mijn oor, zeker. Een wesp, die natuurlijk steekt als ze vast blijkt te zitten. Het ding eruitgewimpeld, maar zo’n steek doet dus echt pijn he, man man. Ik heb dat uuuren gevoeld aan mijn oor, en zelfs ’s nachts kon ik er niet tegoei opliggen. Maar kom, de wesp heb ik venijnig doodgetrapt.

Pauline heeft al snel haar keuze gemaakt, Amelie is iets moeilijker, maar we komen buiten met voor elke meid een muts, sjaal en handschoenen (voor Lukas had ik dit al).

Als we thuiskomen, staat mimi ons al op te wachten. Zij leest een boekje met de meisjes, en ik geef Lukas fruitpap. Daarna gaat de ovenschotel in de oven, en heb ik nog wat tijd om met de kinderen bezig te zijn. Oh jee, dit wordt een ik-zal-blij-zijn-als-ze-in-bed-zitten-dag. Lukas blijft humeurig, ook Pauline blijft slechtgezind en Amelie haar humeur wordt er dus ook niet beter op. Vanavond moeten ze op tijd bed in, want ze zijn vooral heel moe (dit weekend was echt te druk…)

De ovenschotel wordt niet zo enthousiast onthaald, maar ze eten ervan. Een hele prestatie voor die meiden maar weer. Misschien was het omdat ze wisten dat er nog een puddinkje op hen stond te wachten?

Lukas zijn humeur is ondertussen gezakt onder het vriesniveau, dus besluit ik heel pedagogisch verantwoord hem voor TV te zetten, en kan hem naar zijn grootste held ‘bumba’ kijken. De meisjes willen ‘youtuben’ (jaja zo ver zijn we), en dat laat ik dan ook nog maar even toe. De clips van ‘kinderen voor kinderen’ zijn een grote hit!

Daarna is het tijd om ze klaar te maken. De gemoederen zijn bij iedereen wat bedaard, en ze werken heel goed mee. Eerst de meisjes bed in, daarna Lukas. Lukas weende de laatste tijd nogal eens als ik hem op het verzorgingskussen legde, maar ik heb nu ontdekt dat als hij terwijl op zijn tandenborstel kan knabbelen, hij wel content is. Voila, 2 vliegen in 1 klap.

Als ze in bed liggen, is het nog even tijd voor een opruimactie, en spring ik nog gauw onder de douche. Want ik mag nog gaan vergaderen (bestuur ouderraad). W. is net op tijd thuis, dus we hebben elkaar vanavond de volle 3 minuten gezien. De vergadering duurt tot 23.30u (geeuw) en toch laat ik me nog overhalen om 1ne mee te gaan drinken. Om 1u kruip ik -met hoofdpijn- het bed in. Gelukkig bestaat er dafalgan. ’t Wordt dus een korte nacht.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

maandag

omdat mijn inspiratie nog steeds niet meewerkt, zoals zou moeten, ga ik eens echt ‘dagboeken’. Een weekje binnenkijken ten huize Fie en co.

W. was er weer om half 7 uit deze morgen. En ja hoor, zoon des huizes hoort de papa weer, die nochtans erg zijn best doet om stil te zijn, en begint te zingen. Tut in ’t mondje en hopen dat die nog even verder slaapt. Niks van, zingen is de boodschap voor Lukas. De meisjes, die nog moe zijn, na een druk weekend, slapen er echter lustig door. En ook ik besluit me nog even om te draaien, zolang Lukas nog content is.

Maandagmorgen, het-duurt-weer-even-voor-ik-mezelf-uit-bed-sleep, maar rond 25 na 7 weet ik dat ik er echt uitmoet, of ik kom in de problemen met mijn ochtendroutine. De meisjes slapen nog steeds (dit is een uitzondering, normaal springt Pauline uit bed om kwart na 7 = konijn wakker, of toch zeker als ik opsta). Jeee, die moeten echt wel heel moe zijn. Op mijn tippen sluip ik nog gauw de badkamer in, in de hoop dat Lukas nog net dat eventjes content blijft, zodat ik me rustig kan aankleden. En ja hoor, het lukt!

Dan haal ik Lukasje uit bed, en samen gaan we de meisjes oproepen. Pauline springt meteen uit bed, Amelie heeft iets meer tijd nodig.

Lekker gezellig samen ontbijten. Lukas eet tegenwoordig al heel flink mee bokes. Zijn flesje melk daarentegen gaat er al heel wat moeilijker in. Oh en rechtstaan in zijne stoel, nog zo’n nieuwe hobby. De meisjes kibbelen over wie het eerst de speculaaspasta mag smeren. Ja hoor, elke morgen hetzelfde liedje.

Als Lukas klaar is met eten, vertrekt hij richting missie het-huis-overhoop-halen, en ik help de meisjes met aankleden en maak staartjes in hun haren. Dan gaan de meisjes Lukas zijn missie verderzetten, en maak ik Lukas klaar. De boekentasjes heb ik tussendoor ook klaargemaakt en dan is het alweer tijd om het huis te verlaten.

Eerst naar school. Dat gaat goed vlot met die 2 toch al grote meiden van me. Ze doen zelf hun jasje uit, hangen die aan de kapstok, en boekentasje onder de kapstok. Nog gauw een kus en dan verdwijnen ze in het klasje. Daarna rijd ik door naar de onthaalmoeder om Lukas af te zetten. Ook dat is een plezier om hem af te zetten. Als ik te lang durf tetteren, smeekt hij echt om al te mogen gaan spelen, ipv op mijne arm te zitten.

En dan maar doorbollen naar ’t werk. Voormiddag nen hoop administratief werk.

Iets na de middag kom ik thuis en dan eet ik snel iets kleins. Dan heb ik 2 uurtjes voor het huishouden. ’s Maandags haal ik Lukas pas na ’t school uit, omdat de onthaalmoeder hem anders moet ophouden voor zijn dutje, tegen dat ik daar ben. En dan kan hij beter daar slapen (en zijn fruit nog eten). Maar dat is dus 2 ganse uren zonder kinderen, dus meestal probeer ik dan een deel van de was weg te werken. Die strijk hoopt zich toch altijd op, ongelofelijk!

Om 15 u vertrek ik richting school, om de meisjes uit te halen. Nog efkes tetteren met enkele andere mama’s, en dan gaat de poort open, en kan de spurt richting klasjes beginnen. De meisjes komen weer flink op mij afgelopen, met hele verhalen over wat er vandaag weer allemaal in het klasje gebeurd is. Dan nog gauw Lukasje uithalen. Ik ben ‘verplicht’ minstens 10 minuten daar te blijven, want de meisjes willen daar ook nog altijd even spelen.

En zo komen we rond 16 u terug thuis. De kids entertainen zich flink zelf, en ik maak het eten al klaar. Want op maandagavond heb ik nog spreekuur van 17 tot 19u. Nog eventjes knuffelen en spelen met de kindjes, want op maandag is dat telkens maar heel kort, om dan naar het werk te vertrekken, als de vaste babysit gearriveerd is (W. raakt onmogelijk op dat uur al thuis…)

Na mijn spreekuur weer richting huis, waar W. in volle actie is met de kids klaar te maken voor de nacht (’t is nu eenmaal zo, ik kan dat vlotter :D). Kusje hier, knuffeltje daar, en zo is de dag voor de kinderen alweer om.

Vandaag eten W en ik nog eens met z’n tweetjes samen, dat komt niet zoveel voor. Gezellig, dat wel! En dan weer maar alles voorbereiden voor morgen. Ik moet ook nog gaan tanken, want morgen moet ik voor een studiedag naar Gent (jawel, op mijn vrije dag! 😦 ), dus de zumba laat ik vanavond maar aan mij voorbijgaan…

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized