Maandelijks archief: maart 2011

peuterzwemmen

Een weekje geleden was het zover, ik ging met onze Lukas naar de reeks ‘watergewenning voor peuters’. Ik was heel benieuwd hoe het ging gaan, want ik dacht dan toch vooral aan het bibberen van de schrik de vorige 2 keren dat ik het zwembad in kwam.

We kwamen in het zwembad aan, en ook al was hij nog niet in dat zwembad geweest, hij wist meteen wat er te gebeuren stond. De link met die kleedkamertjes legt hij al. Dus verstijfde hij weer meteen en wilde geen stap meer verder zetten. Maar hij werkte niet tegen, en dus kleedde ik hem rustigjes om. In het zwembad aangekomen, was hij nog steeds heel stilletjes, maar hij bibberde toch al niet! We moesten nog eventjes wachten omdat de vorige les nog bezig was.

En toen mochten wij het water in. Nog steeds weinig vertoon van emoties, maar ook geen geween of gebibber. Dus dat zat toch wel redelijk goed. De tweede oefening was Lukasje in de lucht gooien en dan neerkomen in het water.

En toen…begon hij het zelfs errrg leuk te vinden! Want wat is er nu plezanter dan omhoog gegooid te worden? En het ijs (of het water) was gebroken! Voor hem is het dus echt wel een goede oefening, dat watergewennen. En ik ben toch blij dat ik voordien enkele keren met hem al naar het zwembad ben getrokken, zodat hij toch een beetje wist wat er te gebeuren stond.

Enne, ook in Limburg kan het blogwereldje al eens klein zijn, want Pia en haar mama komen ook eens wennen aan dat water bij ons in het zwembad. En menselief, dat meisje heeft echt wel prachtige ogen! Lukas mag verliefd worden op haar 😉

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

dat verjaardagsfeestje

En hoe is dat verjaardagsfeestje in pretland nu geweest, hoor ik je denken.

Awel. Eerst en vooral is het geen gezinsuitstap geworden. Amelie haar vriendinneke ging blijkbaar niet zo heel graag naar die speeltuin, en vroeg dus of Amelie niet bij haar thuis kwam spelen. Geen Amelie mee naar de speeltuin.

En dan vroeg ik me af of Lukas er al veel aan zou hebben? Hij houdt niet zo van drukke plaatsen. Dus papa en Lukas gingen dan ook maar thuisblijven.

Pauline haar beste vriendinneke mocht ook naar dat verjaardagsfeestje. En aangezien we nu plots terug plaats in onze auto hadden, zijn we die gaan uithalen. Was al een leuk begin.

En toen kwamen we in de speeltuin aan, gaven ze hun cadeauke af aan de jarige, en vertrokken ze meteen, zonder zeuren of zagen.

We hebben nog even een beetje onwennig staan ronddraaien, met de gedachte ‘zijn we nu heel belachelijk bezig door hier te blijven?’ maar hebben ons dan toch maar op ons lui gat gezet.

En zo werd het uiteindelijk een zalig luilekker namiddagje. Af en toe kwamen de kinders zo eens efkes iets zeggen, maar Pauline trok hare plan zeg, ik heb die meid zwaar onderschat (foei foei…) Ze heeft zich echt heel goed geamuseerd, maar ze had dan ook wel haar 2 beste vriendjes bij haar in de buurt en dan kan ze blijkbaar de hele wereld aan. Geweldig, om hen zo bezig te zien.

En de mama’s, die hebben daar eigenlijk ook heel hard van genoten. Thuis had ik harder aan ’t werk geweest, vermoed ik. Zitten, wat rondkijken, wat tetteren, enzovoort. We vonden het zelfs zo gezellig dat we nog 1,5uur langer daar gebleven zijn.

Wat deze keer ook wel een reuze-meevaller was, het was rustig! Echt waar! Veel volk op vakantie? Iedereen naar een carnavalstoet kijken? Ik weet het niet, maar dat maakte het wel veel gezelliger. (natuurlijk heb ik dan maar zo’n 100 keer gezegd dat we Lukas dan beter wel meegebracht hadden, maar nu had ik het wel heel erg rustig natuurlijk )

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

chinees

Vrijdag. De krokusvakantie is begonnen. De zon schijnt. Niet naar turnen vandaag, want we moeten naar een jarige opa. Niet koken dus. Zeer relaxed gevoel. Dus bleven we maar wat hangen aan het voetbalpleintje, zodat de kids daar wat konden spelen. Een andere vriendin met haar 2 kids bleven toevallig ook hangen.

Niet alleen kleuters zijn aan de krokusvakantie begonnen, ook tieners. En die hadden ook het plan daar eventjes  te komen voetballen. Eerst waren onze meisjes wat flauwkes, die grote jongens liepen in hunne weg, en ze durfden niet meer bewegen.

Al gauw waren ze over hun angst heen, en zo gingen de 2 grootsten, 2 netgeen6-jarigen, dames en heren, zich eens moeien met die lange lummels.

‘hey, gij hebt wel gene keeper he’.

Die jongens waren zo verbouwereerd dat ze plots door die kleine miekes aangesproken werden, dat hun reactie dus ‘wa?’ was.

En toen luidkeels:

‘spreekt gij chinees, of wa??!’

Ik heb toen maar even mijne kop omgedraaid en gedaan alsof ik niks gehoord had

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

verjaardagsfeestjes

’t Is verjaardagsfeestjesperiode hier. In de derde kleuterklas komen er al vlotjes uitnodigingen binnen, vindt Amelie natuurlijk superleuk. Een deel bij de jarige klasgenootjes thuis, 2 ondertussen ook in pretland.

Pretland is een binnenspeeltuin. Maar ’t is daar ook extreem druk altijd, tè druk eigenlijk. Wij gaan daar zelf niet meer naartoe, dan ga ik liever naar een iets duurdere binnenspeeltuin, maar wel met ademruimte enzo.

Maar ja als dochterlief een uitnodiging krijgt voor een feestje in pretland, dan mag ze daar natuurlijk naartoe gaan. Ons Amelie is ook wel een plantrekkerke, die heeft daar altijd al vrij zelfstandig rondgelopen, dus die laat ik daar ook met een gerust hartje achter.

Vorige keer was ik bij het brengen chauffeur van dienst, en ging ik nog 2 vriendinnekes uithalen. Had 1 vriendinneke van die knalrode lippenstift bij, en tegen dat ik aan pretland gearriveerd was, had ik dus 3 vampen op de achterbank met rode lippen. Ge had ze op die parking moeten zien paraderen, die 3 dames. Hilarisch 🙂

Onlangs had Pauline ook haar eerste uitnodiging binnen. Bij een vriendinnetje thuis. Blij dat ze was dat ze nu ook mee in de feestvreugde kon delen. Het feestje was dan ook een groot succes.  (en voor ons werd het ook een feestje ;), aangezien de dag erna Amelie voor diezelfde dag ook een uitnodiging kreeg. En op de dag zelf besloot Lukas extra lang te dutten, rust da we hadde, rust!)

Maar nu kreeg Pauline deze week al uitnodiging 2 binnen (tja als er ene mee begint…), een feestje in…pretland. En om Pauline achter te laten in pretland zonder mijn ouderlijk toezicht, da vind ik een heel andere zaak. Ten eerste is ze nog een jaar jonger. Ten tweede loopt ze niet graag zonder mama of papa rond in zo’n speeltuin, nu nog steeds niet. Ten derde moet ik ze elke keer wel eens gaan redden op één of ander speeltuig. Hmmm, niet dat ik het toezicht van die andere mama’s niet vertrouw, maar toch.

Maar kon ik het maken om ook daar te blijven? Of was ik dan weer veel te seuterig? Stel dat ze daar weer verdwaalde in dat speelhuis en niemand merkt dat meteen op. Pauline schiet dan ook altijd meteen in volle paniek…Dus besloot ik het maar even af te checken bij Pauline zelf, en zij had precies toch ook liever dat ik meeging.

Hebben we maar meteen besloten om er een gezinsuitstapje van te maken. Papa, Amelie en Lukas gaan ook mee. Lukas dus de eerste keer. Hopelijk pakt hij gene schrik van de drukte (want we kennen onze waaghals ;-))…En Amelie heeft nog een vriendinneke meegevraagd, dus de pret is compleet.

Dus…op mijn eigen (jawel) verjaardag, ga ik dus 3 uren gezellig in het overvolle pretland zitten. Maar als de kindjes zich amuseren, is het voor mij in elk geval ook wel geslaagd.

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

oudercontacten

In februari hebben we van beide meisjes oudercontact gehad.

Eerst was Pauline aan de beurt. Zij is een heel aangenaam, voorbeeldig kleutertje in de klas. Ze werkt goed mee, doet alles graag en staat open voor nieuwe dingen. Alles wat ze moet kunnen, kan ze ook. Elk vrij moment dat ze heeft, is ze aan het kleuren. Ze speelt gevarieerd. Dan eens met de puzzels, dan eens in de poppenhoek….Ze is ook heel sociaal, heeft met niemand problemen en speelt met iedereen. Al heeft ze natuurlijk wel 1 vriendinneke waar ze iets meer mee speelt. Ook een heel lief meisje trouwens. De juf kon maar 1 opmerking bedenken, en dat was dat haar pengreep nog niet volledig correct was. Maar voor de rest: fantastisch, lief mieke. Iets anders wil je toch niet horen op een oudercontact.

De week erna was het oudercontact van Amelie. Daar gingen we ook de uitslag van de veelbesproken toetertest horen. We wisten het zelf al wel, maar Amelie is dus volledig klaar om naar het eerste leerjaar te gaan. Ze wil het zelf ook heel graag. Ze wil leren schrijven, leren lezen, leren rekenen. Ze kijkt er zelfs naar uit om huiswerk te maken (we zullen wel zien hoelang dat duurt ;-)) Ze had dus een goede toetertest. Slechts 1 oefening had ze minder goed gedaan, op ruimtelijk inzicht. Zo’n kadertje met bollekes in (heb geprobeerd een voorbeeldje te maken, maar dan zonder de streepkes :o)

o o o o
o o o o
o o o o
o o o o

Zo had ze dan 2 kaderkes, waarvan 1 een voorbeeld was, en waarin de bollekes op een bepaalde volgorde met elkaar verbonden waren. Zij moest dat natekenen en dit lukte niet altijd. Soms had ze het wel goed gedaan, maar gewoon bij het verkeerde bolleke begonnen, en dan is het ook fout natuurlijk. (waarschijnlijk is mijn uitleg volledig onduidelijk, maar ik krijg het niet beter uitgelegd)  Ach ja ik heb zelf ook geen geweldig ruimtelijk inzicht. Al die andere oefeningen had ze bijna foutloos gedaan.

Toch was het wel even slikken. Nu kwam het schoolse echt naar voor. Punten, uitslagen, de fouten met rood doorstreept. Help! Amelie mag dan wel klaar zijn voor dat eerste leerjaar, maar ben ik dat eigenlijk zelf al wel?

Voor de rest is ze in de klas ook heel flink, heel zelfzeker, en staat altijd als eerste te springen als er taakjes te doen zijn. (dat zal ook ooit nog veranderen, vermoed ik ;-))

Voila, een trotse mama dus 🙂

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

zwemmen, poging 2

Vandaag ging ik nog eens zwemmen met mijn klein dapper heldje. Ander zwembad deze keer, aangezien het vorige op dinsdag gesloten is. Dees was trouwens ook zeer veel goedkoper!

Lukas had al vrij snel in ’t snotje dat er waarschijnlijk weer dat zwemmen op het programma stond. Hij wil dus absoluut niet met zijn blote voetjes op de vochtige grond staan. En als ik aan het zwembad kwam, begon hij echt te bibberen, ocharme toch.

Toch verschil met vorige keer, want nu kon ik hem eigenlijk vrij snel op zijn poep zetten,  gaf maar 1 klein kikje en daarna was het goed. Het bibberen duurde dan gelukkig ook niet lang.

Na weer een hele tijd op zijn vierkant centimeterke vertoefd te hebben, deed hij plots iets zeer gewaagd. Hij verschoof! Gewoon van punt A naar punt B! Heb ik nu niet gewoon een echte waaghals? En punt A lag zeker een meter verder dan punt B. Hoe dapper kan iemand zijn? Hij heeft het daarna nog eens geprobeerd. Mama moet natuurlijk nog wat extra uitdagen, en ging zeker 2 meter verder zitten. En ja hoor, hij kwam op me afgekropen.

Stappen durft hij voorlopig nog niet, hij weigert recht te staan in het zwembad! Maar hij komt er wel 🙂

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized