Maandelijks archief: oktober 2011

broodje gezond

Vandaag mocht ik weeral binnen de muren van het school vertoeven. De leerlingen van het 1ste en 2e leerjaar krijgen voor elke vakantie een traktatie, deze keer was het een broodje gezond. En wij van de ouderraad gingen de groentjes klaarmaken en het buffet bemannen.

Amelie heeft ondertussen goed door dat haar mama in de ouderraad zit, en regelmatig zo eens in ’t school komt helpen. En daar is ze toch wel heel erg trots op. Ik zag ze tegen iedereen naar mij wijzen en zeggen ‘dat is mijn mama!’. Leuk toch!

Lukasje mocht ook mee gaan ‘helpen’, zo leert hij de school ook al een beetje kennen. Ik had wat autootjes en een autobaan mee, zodat hij zich kon bezighouden, en dat heeft hij dan ook heel erg flink gedaan. Af en toe kwam hij eens iets vertellen, maar hij liet me echt goed doorwerken. Toen Amelie kwam eten, ging hij fijn aan haar stoel verder zitten spelen. En ook dan vertelde Amelie weer heel trots dat dat haar broertje was. En zo’n klein schattig broertje krijgt natuurlijk veel vrouwelijke aandacht. Hij merkte er echter niet zo veel van op, en speelde lustig verder.

Tijdens de opruim is mimi hem even komen oppikken, zodat hij ook tijdig in zijn bedje kon liggen (anders is hij niet op tijd wakker als ik terug aan de schoolpoort moet staan).

Toen ik naar huis ging, was het net middagspeeltijd, en kwam Amelie op mij afgestormd. Ja ze geniet er echt wel van dat haar mama daar soms rondloopt (hopelijk blijft dat zo!)

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

oudercontact Amelie

Vandaag was het zover, ons allereerste oudercontact van een lagereschool-leerling.

*zwiert de stoefmodus maar terug aan*

Amelie is een heel voorbeeldige, een heel brave, en zo ging de juf nog even verder. Ze kon echt niks negatiefs over haar vertellen.
Ze is ook een harde werker, is heel gemotiveerd en gedreven. Ze weet perfect wanneer het tijd is om te werken, en wanneer het tijd is om te spelen. Ze kan dat knopje perfect omdraaien.

Ze kan heel goed mee, en wil dat ook graag. Ze pikt de dingen snel op. Zowel lezen, als schrijven als rekenen. Na een halve uitleg is Amelie er vaak al mee weg.

Ze hebben dan ook al een hele hoop toetsen gemaakt. Tja als je die toetsen ziet, kan je alleen maar glunderen van trots. Hier en daar eens een foutje, maar die waren heel moeilijk te vinden. Vaak had ze het maximum op een toets. Dat noemen we dus een uitstekend rapport!

Thuis merken we ook dat ze het allemaal graag doet. Ze maakt haar huiswerk flink uit zichzelf, oefent zelf op lezen (wij oefenen natuurlijk ook met haar mee, maar ook op andere momenten is ze er mee bezig) en ze heeft wel begrepen hoe dat lezen in elkaar zit. Alleen schrijven vindt ze een beetje saai (alé ze schrijft heel veel, maar zo op een lijntje 7 keer hetzelfde naschrijven -je kent dat wel- vindt ze maar niks.).

Dus ja, ook op deze meid zijn we heel erg trots!

*stoefmodus uit*

(ook hier zou ik wat kunnen vermelden over gedrag thuis, maar dan ga ik weer in herhaling vallen ;-))

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

contractwerk

*stoefmodus aan*

Bij Pauline in de klas werken ze met ‘contractwerk’. Een nieuw gegeven voor de 3e kleuterkes. Het komt er eigenlijk op neer dat ze bvb 5 taakjes, opdrachtjes krijgen in het begin van de week, maar zelf mogen bepalen wanneer ze deze mogen maken. Als ze dan zo’n taakje gedaan hebben, mogen ze een kruisje zetten achter hun naam.

Nu stond ik gisteren toevallig even te koekeloeren in de klas, en kreeg ik dat bord waar ze die kruisjes mogen zetten in het oog. Van de 25 kleuters waren er slechts 3 kleuters die al een kruisje achter hun naam hadden staan, en slechts 1 kleutertje die al de 5 kruisjes achter haar naam had staan. Yup yup, dat was bij mijn dochter.

Nu ja, dan ben ik best wel even trots!

Pauline is een heel voorbeeldig kinneke in de klas. Ze doet wat ze moet doen, en als ze vrij spelen hebben, houdt ze zich altijd zeer goed bezig. Ze ligt ook goed in de groep. Zo’n dingen hoor je toch wel heel erg graag.

*stoefmodus uit*

(we vergeven het haar dan maar dat ze thuis zo’n enfant terrible is. Ze moet dat toch ergens doen, he?)

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

grootouderfeest

Dinsdag en woensdag was het grootouderfeest op ’t school. Pauline is op dit moment het enige kleutertje in huis, dus was zij diegene die de show mocht stelen. Dit jaar mochten ze nog eens dansen.

Vanuit de ouderraad werd ondersteuning gevraagd om de grootouders te voorzien van koffie en taart, en voor de opruim achteraf. Tuurlijk wilde ik daarbij helpen. Terwijl mee kunnen kijken naar de dansprestaties van je dochter is dan zeer leuk meegenomen!

De organisatie verliep goed. Al moet ik het zelf zeggen, wij hebben dat goed gedaan. 2 dagen achtereen zo’n 270 grootouders snel genoeg koffie geven, is een uitdaging. Maar het is ons gelukt. Ook het opruimen nadien verliep vlot.

Pauline haar klasje had als laatste hun optreden, en zij mochten dansen op ‘le lac du connemara’ (je weet wel, dat liedje dat nogal eens op een trouwfeest gedraaid wordt, en waar dan iedereen met zijne zakdoek aan het zwieren is). Zo schoon! Pauline deed heel erg goed mee. Op een gegeven moment na de nodige zwaaikes met armen en benen, pakten alle meisjes een jongen vast en begonnen ze daar toch wel te slowen, zeker. Dat was het moment voor mij om een goed potje te janken! Hèhè, die moederhormonen konden het efkes niet meer houden. Geweldig gewoon! Ik heb het gefilmd, heb het nog ‘maar’ zo’n 10 keer bekeken, en het lukt me dus echt niet om het droog te houden :-).

Chance dat onze Lukas nog een hele kleutercarrière voor zich heeft, ik zou er echt nog niet klaar voor zijn om te beseffen dat ik geen kleuters meer in huis zou hebben!

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized