Maandelijks archief: februari 2012

carnaval

De carnavalsperiode, you hate it or you love it.  Meestal vind ik het wel leuk, vrijdagmorgen was ik er toch iets minder mee opgezet.

Binnenkort is het turnfeest, en Pauline mag als iets van het circus gaan. ’t Kind wilde een tijger zijn. Een schoon tijgerkostuumke gevonden waar ze supertrots op was. Woensdagavond dan toch. En mama had het schitterende voorstel om op carnavalsdag in school eens als tijger te gaan. ’t Is ne keer iets anders als altijd maar een roze prinses. Ze vond dat een geweldig idee en ze kon niet meer wachten tot ze als tijger naar school mocht gaan.

Vrijdagmorgen stak ik dus een enthousiaste Pauline in een tijgerpak. ’s Morgens is bij mij alles afgemeten tot op de seconde, en heb ik eigenlijk weinig ruimte voor onverwachte wendingen. Dat zorgt alleen maar voor een knorrige mama, dus over het algemeen zijn mijn kinderen braaf volgzaam ’s morgens. Gedrild dat die zijn, nie-te-doen!

2 minuten voor de klok aftikte op ‘NU in de auto stappen’ besliste Pauline plots dat ze TOCH EEN PRINSES WILDE ZIJN! Lap mijn ochtendhumeur volledig aangewakkerd. Maar er was geen discussie mogelijk, het tijgerpak vloog al door het huis en ze moest en zou een prinses zijn. Enfin soit, ze mocht zelf een prinsessenkostuum gaan halen, want ik had er geen goesting in :o. Jawel, soms doe ik zo een beetje vervelend ook nog…Dat deed ze dus, maar die minuten tikten steeds verder en verder.

En ik weet dat als we 2 minuten later zijn, ik GEEN plaats meer heb op de parking! Nu ja, het ging waarschijnlijk net nog wel lukken, totdat ik merkte dat Amelie plots verdwenen was. Ok, nature can callen (klinkt als google-translate), maar liefst niet op zo’n moment. Die zat op ’t gemakske op ’t WC.

Gelukkig heb ik altijd nog ergens een reserveportie ZEN in mijn lijf. En zo stapten we in den oto, gromde ik enkel binnensmonds dat ik nu wel in de volle ochtendspits stond (ja ik weet het, tis ne ganse kilometer van ons huis, maar als ik dus later als mijn voorgeprogrammeerd uur vertrek, duurt dat een eeuwigheid eer ik in school ben). en moest ik wachten op de parking tot er een plekske vrij kwam. Me not like that. Amelie al uit de auto gezwierd (ale ja op een rustige manier he!) en die kleuters waren maar een ietsiepietsie te laat.

En ik ging me thuis wat schuldig zitten voelen da ik weer eens een ambetant mens was geweest. Al was ik de enige die daar last van had. De kinders genoten van hun carnavalfeestje.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

toeter

Lap zeg, ons Pauline heeft haar toetertesten er ook al opzitten. Al dan niet ter discussie of die toetertesten nu echt betrouwbaar zijn, het betekent wel dat Pauline de laatste rechte lijn naar het 1e leerjaar heeft ingezet. Oh help zeg, in september al 2 lagereschoolkinderen in huis, waar gaat dat heen?

Ons Amelie had vorig jaar al een mooi testje , Pauline blijkt ook een snuggere meid te zijn. Ze had het prima gedaan. Ze had zich laten vangen door enkele instinkertjes, maar daar kijken wij natuurlijk niet naar. Ze doet het goed in het klasje, is een schat van een kleuter, dus we kunnen alleen maar trots op haar zijn.

Het enige wat Pauline wel heeft is dat ze een beetje aan de ‘flauwe’ kant is, de juf verwoordde het als ‘gevoelig’, en dat klinkt natuurlijk beter. Als er iets niet lukt, begint ze te wenen. Dat zien we thuis heel hard, en de juf herkende het wel een beetje. Ook groen spreekt ze nog uit als ‘gjoen’, de logopediste was wel in school geweest, maar de juffen hadden ervoor gekozen de resultaten niet door te geven aan de ouders. Ik denk dat ik daar toch eens achter ga informeren.

Maar enfin, ze doet dat goed he 🙂

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

krokusvakantie

En wat staat er bij jullie op het programma?

Bij ons ziet het er als volgt uit:

zaterdag
Pauline turnen van 9u30 tot 10u30
Pauline verjaardagsfeestje van 14u tot 17u
’s avonds etentje met mijn familie

zondag
Amelie turnen op verplaatsing van 12u tot 16u

maandag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Pauline KIA-activiteit* van 15u15 tot 17u15
Amelie turnen van 16u30 tot 19u30
Hier tussen zou ik een afspraak met enkele blogmadammen moeten gepropt krijgen *weet-nog-steeds-niet-hoe-dat-gaat-lukken*

dinsdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Amelie en Pauline turnen van 17u tot 19u (Pauline mag eens mee gaan proberen)
Pauline gaat 1 nachtje logeren bij mimi en bompi

woensdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
carnavalbal van 14u tot 17u
Amelie gaat 1 nachtjes logeren bij mimi en bompi

donderdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Pauline KIA-activiteit van 10u tot 15u
Amelie en Pauline turnen van 17u tot 20u

vrijdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Amelie gaat op ‘weekend’ met de chiro

zaterdag
carnavalstoet
’s avonds drink bij vrienden voor een verjaardag

zondag
babyborrel

*pfieuw* en zeggen dat ik er een rustig vakantietje van wou maken…

*KIA-activiteit: Kids-in-Actie: leuke activiteiten voor de kinderen georganiseerd door de gemeente

 

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

en toen kregen we een uitnodiging

Een uitnodiging om naar de opening van een museum te gaan. Niet zomaar een museum, nee, een superknap museum met allemaal kunstwerkjes gemaakt door de kindjes van de 3e kleuterklas. Afgegeven door een enthousiaste Pauline.

Ah tuurlijk datte dat we daar naartoe gaan. Lukas was tot nu toe enkel de voormiddagen naar school geweest, maar die vrijdag wou ik wel eens proberen hem in de namiddag terug te laten gaan. Hij was even de kluts kwijt, het was natuurlijk ook een beetje anders als anders, met al die genodigden die al braaf stonden te wachten tot het museum geopend ging worden, maar herpakte zich gelukkig snel.

Pauline haastte zich ook naar het klasje en zo gingen wij dus – al even braaf- wachten tot het museum-van-het-jaar geopend ging worden.

En daar waren ze dan, de 75 trotse kunstenaars (de 3 derde kleuterklassen, vooraleer u moest denken dat ik mijn kind in een klas van 75 kinderen steek, al is 25 natuurlijk ook al een behoorlijke bende)  die klaar stonden om hun ouders en grootouders te verwelkomen. Achter een rood lint.

Met een mooi gedichtje (iets van welkom welkom enzo) was het officiĂ«le gedeelte begonnen. En daar ging ik weer, snotter en snotter. Maar ons Pauline deed dat toch weer zo lief en zo schattig en zo geweldig en zo fantastisch, …enfin, ge zoudt voor minder ontroerd zijn. Daarna werd het lint 4 maal doorgeknipt door de directrice. Ah ja 1 voor in elk klasje, en ze mocht er zelf ook eentje houden.

Daarna mochten per 5 kindjes de gezinnen naar binnen gaan. Wij mochten met het eerste groepje mee ( the most important  :p).

Pauline glunderde!!!! Alleen al dat gezichtje is zoveel goud waard. En het waren prachtige kunstwerkjes. Ik had het vorig jaar natuurlijk al eens meegemaakt met kunstenaar Amelie, maar het blijft de moeite. Ze sleurde ons (mini et moi) mee van kunstwerkje naar kunstwerkje. Net toen ze ons naar de receptie wilde leiden (ook heel belangrijk!) kwamen oma en opa binnen, en werd de rondleiding nog eens overgedaan.

En toen mocht ze eindelijk hare chips en haar fruitsapke gaan halen :-). Onze trotse knappe kunstenares!

Lukas stond daar ondertussen ook wat te dralen, dus die heb ik tussen de andere kleuterkens geplukt (met toestemming van zijn juf weliswaar), en waar hij eerst een klein beetje in de war was door de aanwezigheid van al die bekenden, was hij al heel snel afgeleid door de chips. En had hij ook een geweldige namiddag. Nu maar hopen dat hij niet denkt dat het elke namiddag zo in het klasje is….:-)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

’t sneeuwt

‘t  Heeft gesneeuwd, ja. Hier vertel ik natuurlijk niets nieuws mee, want tenzij je de afgelopen dagen in een bunker vertoefde, heb je dit zelf wel kunnen ondervinden.

Ik ben niet zo’n sneeuwmens. Ten eerste geeft het aan dat het buiten belachelijk koud is, ten tweede is het puur glibberig. Ok, vanachter je raam is dat mooi, zo sneeuw, maar ik moet nu eenmaal zo af en toe de deur uit.

Verder zit je dan met al die dikke mutsen en sjalen en handschoenen, en dan moet je ook nog eens je kinderen in van die sneeuwbotten steken. Ze komen trouwens ook binnen met die botten vol sneeuw en zout, en je huis blijft welgeteld 1 seconde proper, zelfs als ze heel braaf dadelijk hun botjes aan de deur uitdoen. Om de 1 of andere reden verspreidt zich dat dan toch nog door het hele huis.

De meisjes waren wel enthousiast over de sneeuw, maar volgens mij is ondertussen de gewenning ook al opgetreden.

En dan diene kleinste held van ons. ‘Sneeuw’ roept hij enthousiast als hij naar buitenkijkt. Maar oh wee als hij ook echt buiten moet komen, dan heeft hij toch wel schrik dat die sneeuw eens hard in zijn kuiten zou kunnen bijten. En zo weigert hij dus ook maar ene stap in de sneeuw te zetten. De eerste dagen kroop hij tot bijna in mijn nek, dat hij zeker maar niet in aanraking met het witte gevaarte zou komen, maar daarna werd hij gelukkig al een beetje kloeker, en was gewoon op de arm zitten ook al veilig genoeg. Maar gisteren was hij gewoon 1 grote dappere held. Bravo! Hij zette zijn eerste officiĂ«le stappen in de sneeuw. AlĂ© waar iets nog lag dat nog een beetje voor sneeuw kon doorgaan, tenminste. Bravo voor de dapperste der Belgen!

W’ke en ik hebben de sneeuw ook ondervonden dit weekend. Want ja, natuurlijk net dit weekend hadden wij voor het eerst sinds laaaahaaaaaang nog eens een weekendje onder ons 2 gepland. Want hieperdepiephoera voor onszelf, wij waren 12 jaar samen. En ja dat verdient wat quality-time onder ons tweetjes.

En zo trokken we naar Brussel. Naar een supergezellig B&B’tje. Waar we een klein beetje mochten uitslapen. Maar omdat we toch ook niet de hele tijd op die kamer wilden zitten (al zou dat ook z’n charmes gehad hebben), trokken we toch de kou in. En zaterdag was het echt KOUD! En zoals ik al zei, ik ben daar niet zo zot van. Dus zijn we het vooral binnen gaan zoeken, zaterdag zijn we naar het magritte-museum geweest. ’s Avonds zijn we gaan tafelen.

En daarna wou W’ke me nog laten kennismaken met een gewoonte aan de beurs in Brussel. Daar dronken namelijk vroeger de mensen die gewonnen hadden champagne. Omdat de verliezers niet onder wilden doen, dronken zij ‘half en half’. Half champagne, half wijn. En dat kunde daar nu nog steeds drinken. En ja dat smaakte eigenlijk wel. Voor we het doorhadden, hadden we er 3 achter ons kiezen, en toen kwam het grote avontuur van de dag. Ons B&B’ke terugvinden. Al schuifelend door de sneeuw. En groot was dan ook ons geluk, dat we maar een paar straten verkeerd gelopen hebben, toen we dat vonden.

Zondag was het iets minder koud. Nog koud, maar na zaterdag overleefd te hebben, konden we alles aan. Alé ja toch voor efkes, want uiteindelijk zijn we ook terug naar een ander museum getrokken, het Afrika-museum in Tervuren. En daarna hebben we het nog afgesloten met een supergezellig én lekker etentje.

En nu mag de sneeuw van mij terug verdwijnen.

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized