Tagarchief: Amelie

tandenpost!

Ik doe mee aan vriendelijke woensdag  

Amelie wacht er al zo’n 2 jaar op. Ah ja, tegenwoordig heb je van die vroege vogels kinderen die al tandjes beginnen wisselen in de 2e kleuterklas. En bij haar gebeurde dat maar niet. Ik daarentegen hoopte dat ze inderdaad niet te snel zou beginnen wisselen, eerste leerjaar, vroeger niet!

Nu het lentefeest stilletjesaan dichterbij komt, en ze nog steeds niet aan het wisselen was, begon ik natuurlijk zelfs stiekem te hopen dat ze nog een maandje of 3 kon wachten met die tandjes :). Maar dat zat er dus niet in, ze doet het traditioneel, mond met gaten op de foto’s!

Maandagavond ontdekten we het. Haar allereerste tandje stond te wiebelen. Papa had gezien dat het zo scheef stond, en toen kwamen we tot de ontdekking dat het gewoonweg losstond. Amelie had het zelf nog niet gemerkt. Ze kloeg wel al een tijdje dat dat tandje wat pijn deed.

Je had die oogjes moeten zien glunderen. Eindelijk een tandje los. Vanaf dan bleef ze er natuurlijk ook geen moment meer van af. Er werd zelfs naar de mimi gebeld om het grote nieuws te melden!

Dinsdagmorgen merkte ze ook wel dat het een beetje vervelend was. Ze had er toch wat last van en het deed een beetje pijn. Ik heb er eens tegen getikt, maar dat tandje leek me toch nog te vast te staan om er gewoon uit te trekken.

Maar dat was dan zonder een ervaren juf gerekend die al jaren de tandjes bij de kinderen uittrekt. De kindjes met losse tandjes gaan allemaal naar een juf in het 2e leerjaar, en die weet dat perfect te doen zonder dat het kind het doorheeft. Pas op, ze worden niet verplicht, ’t is volledig uit vrije wil ;-). Amelie had eventjes zitten twijfelen, maar uiteindelijk had ze tegen haar juf gezegd dat ze het toch wilde laten eruit trekken.

En zo kwam een supertrotse Amelie met een gat in haar mond naar me toe gestapt. Het tandje was op een bladje geplakt. Tandepost! Hoera mijn tandje is eruit. Met datum en plaats enal erbij vermeld. Leuk! Dat hangt nu natuurlijk te pronken boven haar nachtkastje.

En na een ellelange discussie is deze nacht toch de tandenfee even komen binnenwippen en lag er een centje onder haar hoofdkussen. Dat ze deze morgen flink in haar spaarpotje heeft gestoken.

En zo blijven die kinderen maar op een vreselijk snel tempo groot worden…

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

krokusvakantie

En wat staat er bij jullie op het programma?

Bij ons ziet het er als volgt uit:

zaterdag
Pauline turnen van 9u30 tot 10u30
Pauline verjaardagsfeestje van 14u tot 17u
’s avonds etentje met mijn familie

zondag
Amelie turnen op verplaatsing van 12u tot 16u

maandag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Pauline KIA-activiteit* van 15u15 tot 17u15
Amelie turnen van 16u30 tot 19u30
Hier tussen zou ik een afspraak met enkele blogmadammen moeten gepropt krijgen *weet-nog-steeds-niet-hoe-dat-gaat-lukken*

dinsdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Amelie en Pauline turnen van 17u tot 19u (Pauline mag eens mee gaan proberen)
Pauline gaat 1 nachtje logeren bij mimi en bompi

woensdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
carnavalbal van 14u tot 17u
Amelie gaat 1 nachtjes logeren bij mimi en bompi

donderdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Pauline KIA-activiteit van 10u tot 15u
Amelie en Pauline turnen van 17u tot 20u

vrijdag
Amelie zwemmen van 10u30 tot 12u
Amelie gaat op ‘weekend’ met de chiro

zaterdag
carnavalstoet
’s avonds drink bij vrienden voor een verjaardag

zondag
babyborrel

*pfieuw* en zeggen dat ik er een rustig vakantietje van wou maken…

*KIA-activiteit: Kids-in-Actie: leuke activiteiten voor de kinderen georganiseerd door de gemeente

 

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

haal er 1tje tussenuit…

3 kinderen, een gezellige drukte. Alé ja, zo meestal toch. 3 kinderen kunnen ook ongelofelijk veel ruzie maken. Vooral de 2 zussen hebben er een handje van weg, maar Lukas begint ook meer en meer zijn inbreng te tonen in de onderlinge gevechten. Moord en brand roepen, gillen, achter de andere aanlopen, aan de haren trekken, pitsen, slaan, noem maar op. Ze doen het allemaal. Met zeer veel decibels erbij, ahja! Anders zou ik het misschien niet eens opmerken, stel je voor…

Ja ik ben zo eentje dat bewust gekozen heeft voor 2 kinderen kort op elkaar. Slechts 15 maanden zit ertussen. En toen dan ook nog eens bleek dat het 2 keer hetzelfde geslacht was, vond ik dat geweldig tof. Die konden geweldig samen opgroeien, nen hechte band krijgen, elkaars geheimen delen. Je weet wel – de-roze-wolk-gedachte. De realiteit is vaak anders. Kat en hond zijn die 2. Ze zijn toch ook zo verschillend van karakter. Pas op, ze kunnen mooi samen spelen hoor, daar niet van, maar toch.

En nu zit Lukas ook in zo’n gezellige fase dat alles van hem is, en niet van een ander. En dan hysterisch krijsend achter de andere aanlopen als die net datgene vastheeft dat hij wilt. En de andere loopt dan gezellig weg met dat speelgoed in haar hand, een beetje vals grijnzend ook nog, maar zeker niet van plan om het af te geven. Toffe taferelen hier.

Maar haal er één kind tussenuit, en plots is alles peis en vree. Als bvb 1 van de meisjes bij iemand anders spelen is, en je hebt dan enkel Lukas en 1 van de dochters, heb ik zo’n geweldig brave kinderkens. Ge hoort ze niet, ze spelen zalig samen en ze komen nog voor elkaar op ook nog.

Zo gaat Amelie ’s zondags nu naar de chiro. Deze zondag hadden we met vrienden afgesproken, en Amelie was er dus niet bij. Pauline was de voorbeeldigheid zelve. Gene kick gaf ze! En Lukas was ook nen charmeur ten top. Andersom werkt dat dus ook zo. Gisteren had ik enkel Amelie en Lukas, en plots is het veel stiller in huis.

En in zo’n situatie merk je ook wel dat ons Pauline soms toch wel wat last heeft van het-middelste-kind-syndroom. Niet de oudste, dus niet diegene die alles het eerst kan, mag en leert. Maar ook niet de jongste, dus ook niet diegene die alles als laatste mag leren. Zij zit er tussenin. Altijd alles als tweede. Je voelt die frustratie soms wel bij haar.

Zo zondag ook. Dan is ze plots wel even de oudste. Zorgzaam voor kleine broer. Het goede voorbeeld gevend. Verantwoordelijk mieke. En daar kan ze dan toch wel heel erg hard van genieten…

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

oudercontact Amelie

Vandaag was het zover, ons allereerste oudercontact van een lagereschool-leerling.

*zwiert de stoefmodus maar terug aan*

Amelie is een heel voorbeeldige, een heel brave, en zo ging de juf nog even verder. Ze kon echt niks negatiefs over haar vertellen.
Ze is ook een harde werker, is heel gemotiveerd en gedreven. Ze weet perfect wanneer het tijd is om te werken, en wanneer het tijd is om te spelen. Ze kan dat knopje perfect omdraaien.

Ze kan heel goed mee, en wil dat ook graag. Ze pikt de dingen snel op. Zowel lezen, als schrijven als rekenen. Na een halve uitleg is Amelie er vaak al mee weg.

Ze hebben dan ook al een hele hoop toetsen gemaakt. Tja als je die toetsen ziet, kan je alleen maar glunderen van trots. Hier en daar eens een foutje, maar die waren heel moeilijk te vinden. Vaak had ze het maximum op een toets. Dat noemen we dus een uitstekend rapport!

Thuis merken we ook dat ze het allemaal graag doet. Ze maakt haar huiswerk flink uit zichzelf, oefent zelf op lezen (wij oefenen natuurlijk ook met haar mee, maar ook op andere momenten is ze er mee bezig) en ze heeft wel begrepen hoe dat lezen in elkaar zit. Alleen schrijven vindt ze een beetje saai (alé ze schrijft heel veel, maar zo op een lijntje 7 keer hetzelfde naschrijven -je kent dat wel- vindt ze maar niks.).

Dus ja, ook op deze meid zijn we heel erg trots!

*stoefmodus uit*

(ook hier zou ik wat kunnen vermelden over gedrag thuis, maar dan ga ik weer in herhaling vallen ;-))

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

een speciaal schooldagje

Beide dames hebben hard afgeteld naar vandaag. Want het werd voor hen een speciale schooldag.

Pauline mocht alvast haar verjaardag vieren. Dat heb je met kindjes die in de grote vakantie jarig zijn, die mogen dat al een maandje vroeger vieren.
En zo bakten we samen cakejes, versierde mama ze tot diep in de nacht (ik vraag me echt af hoe die mensen dat doen die echte pareltjes van versieringen maken, daar ben je toch uuuuren zoet mee? Ik maak heel basisdingen, en ben daar best al lang mee bezig)

 

Zo trots als een pauw arriveerde ze in school deze morgen en nam meteen plaats in de speciale troon voor de jarige. Ze zag het helemaal zitten en ze heeft er dan ook echt van genoten. ‘ze was in haar element’,  zei de juffrouw en dat kan ik me helemaal voorstellen. We hebben dan ook Rikki een gans weekend op logement, dus ze moedert er op los.

Amelie mocht een voormiddagje gaan proeven in het eerste leerjaar. En daar keek zij dan weer heel hard naar uit. Er zijn 3 klasjes in het eerste leerjaar, en ze mochten in elke klas eventjes naar de juf gaan luisteren. Kennen ze meteen ook de juffen. In 1 klas leerde ze lezen (woordherkenning: an, uk en el) en haalde ze meteen 10 op 10. In een tweede klas had ze ‘gerekend’, en dat deed ze natuurlijk ook voortreffelijk. En in de derde klas leerde ze ‘schrijven’.

In geuren en kleuren vertelde ze wat ze allemaal gedaan hadden, en toonde ze trots haar oefenboekje. Jaja, ze ziet het helemaal zitten.

En ze had haar cakeje op de speelplaats mogen opeten (in de kleuterklas eten ze dat nog in de klas) en alleen dat al maakte dat ze zich ongelofelijk groot voelde :-).

En nu is het echt aftellen, want het schooljaar zit er echt echt echt zo goed als op. Ongelofelijk…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

proclamatie Amelie

Het einde van het schooljaar komt nu wel heel erg dichtbij. En dus ook het kleutertijdperk van Amelie.

Vorige week was het alvast proclamatie. Met voldoende zakdoeken bij me, zaten we klaar om onze oudste dochter haar eerste ‘diploma’ in ontvangst te zien nemen.

Het was prachtig, het was ontroerend, het was mooi, het was prachtig, ontroerend en ze heeft dat heel flink gedaan. 🙂 We zijn dan uiteraard ook heel trots op haar!
Het valt niet meer te ontkennen, op naar het eerste leerjaar…

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

lagere schoolkind

(ok I know, ik loop volledig achter, maar kom…)

Mijn oudste dochter is 6 jaar. ZES! Als in ‘geen kleuterleeftijd meer, maar lagereschoolleeftijd’. Zo staat dat nu eenmaal in de boekskes. Mijn dochter is(bijna 2 maand geleden alweer) een nieuwe leeftijdsfase ingestapt. Enfin, dat kan toch gewoon niet? ZES jaar, zo lang al mama. ’t Klinkt nogal ongelofelijk, maar blijkbaar is het wel waar.

Trots dat dat klein dametje is. Want zes jaar, ja dat klinkt toch al wel ‘bijna’ volwassen he. Vind je niet? Alé dat heeft toch helemaal niks meer met kleine kindjes te maken.
En ze is ook hard veranderd, zo op een paar maanden tijd. Het kleuter is er ‘af’, ’t is een ‘kind’ nu. Slik. Zo groot en wijs en al.

Ze is er ook helemaal klaar voor om naar het eerste leerjaar te gaan. Zij wel. Ikke precies nog nie zo. Wat kijkt ze er naar uit. Ze wil leren lezen, schrijven, rekenen. Alles, ze staat er volledig voor open. Een nieuwe grote boekentas kopen! Huiswerk maken! Ze ziet het allemaal zitten. Nog 1 maandje en ze zwaait echt af in de kleuterklas.

Maandag is ze al op uitstap geweest naar de zoo. Dat doen die van de 3e kleuterklas. Om uit te wuiven, stond er in de brief. Hallo, uitwuiven? Ik wil helemaal nog niks horen over uitwuiven. Nog een maand is ze een lief, klein, schattig kleuterke.

Nog 2 weken en dan is ’t proclomatie. Zoals ze het in Amerika doen. Ik zal mijn doos tissues maar meepakken.  Dan wordt dat uitwuiven nog maar eens een stap concreter.

Ze wordt echt groot. En hoewel dat best wel veel voordelen heeft (ze is heel zelfstandig, valt al een ‘beetje’ mee te redeneren, ze staat voor dingen open,…), zou ik eigenlijk toch wel willen dat ze nu weer eventjes stopt met groot worden.

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized