Tagarchief: dieet

sporty mum

Met de lente en de zomer in het vooruitzicht, begon ik me meer en meer te ergeren aan mijn ‘probleemzones’, buik, billen en daarrond zo. Dus werd het dringend dringend tijd om daar eens werk van te maken.

Een eerste stap was al het ‘vasten’, wat tijdens mijn verjaardagsweek (ja ik heb er meteen een week van gemaakt) toch wel een totaal fiasco geworden was. Tja trakteren, en er dan zelf niet van mee eten, dat is pas sarcastisch, niet? Maar na een weekje zwaar zondigen, ben ik dan ook maar tegoei beginnen diëten, en probeer ik minder grote porties te eten, meer fruit en veel minder te snoepen. (al moet ik bekennen dat er heel af en toe toch wel eens zo’n mini-paaseitje verdwenen is :o)

Maar mijn conditie was ook ongeveer gelijk aan 0,0 dus besloot ik ook om terug wat meer te gaan sporten. En deze week heb ik dat dan meteen ook heel serieus genomen. 2 vriendinnen begonnen met start-to-run en ik ben dan maar mee beginnen lopen. Vriendin 1 was de week ervoor al begonnen, en zo begon ik meteen mee aan les 3, want -ahja- dat zou wel lukken. ’t Was toch behoorlijk afzien. Nu hadden we wel een slechte looppiste en ’t weer zat ook niet mee. De tweede keer, les 4 dus, hadden we een betere piste, beter weer én muziek in mijn oren (ik functioneer nu eenmaal het beste op muziek) en het ging pakken beter. En gisteren heb ik dus les 5 ook gedaan, en dat was gewoon piece of cake, joh. Seffes krijg ik echt nog te smaak te pakken.

Voor de buikspieren probeer ik dan ook eens af en toe te gaan ‘BBB’en, dat mag dan wel ongelooflijk saai zijn, het is wel effectief. En om het plezant te houden, blijf ik natuurlijk mijn zumba-les ook volgen. Voor degenen die hebben meegeteld, ik heb deze week dus 5 keer gesport. Nogal wat he. BBB is op dinsdag, en dat gaat wel niet op elke week lukken, want dan staan er al eens andere dingen op het programma ook (ladies night, vergadering ouderraad), en die dingen ga ik daar nu toch nog net niet voor laten vallen.

Volgens Werner ziet ge het al…aan mijn gezicht. Hum, nu nog die andere plaatsen dan?

Om mijn sportijverigheid wat te sponsoren, ben ik gisteren ook maar een gans nieuw sportoutfitje gaan halen (met het ventje zijn bankkaart :p). Zo’n outfitje van de jaren stillekes, dat trekt er toch niet op? En dan ook maar degelijke loopschoenen, want eigenlijk had ik dat gewoon niet. Ik was in zo’n winkel geweest, waar ze je voeten en manier van lopen bekijken, om de juiste schoenen te hebben.

‘met welke loopschoenen loop je nu?’
‘eum, met dedees’
‘dat zijn wel geen loopschoenen’
‘schaapachtig smileke’

Dan nemen ze eerst een scan van uwe voet, en hoort ge al uw mankementen enzo (ik zet hem naar binnen en zo van die toestanden, maar kijk, daar hebben ze toch wel aangepaste schoenen voor, zeker). En als ik dan ne schoen had, die goed aan mijne voet zat, mocht ik die even uittesten op de loopband. Uh, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb het niet zo op loopbanden, ik heb nogal ne grellige schrik om ervan af te totteren. Maar om helemaal in paniek weg te lopen, dat vond ik toch ook maar een beetje truttig. Dus als nen echte, ging ik op die loopband staan en begon ik te stappen. ‘Nu een beetje sneller stappen’. ‘nu gaan we joggen’. ‘zal ik het nu op lopen zetten?’ Nu vond ik dat joggen eigenlijk wel al heel erg hard lopen, dus smeekte ik (niet op mijn knieën, want ik moest vree veel moeite doen om niet stijlvol van dat ding te vallen) om het toch maar op joggen te houden. En toen ging ze eens op ’t gemak mijn manier van lopen bekijken. En ikke maar lopen. Maar kijk, ik geef niet toe, dus heb ik niet hardop geroepen ‘ZET DAT DING STIL!’ (ik heb het alleen maar gedacht). Maar aan alles komt een eind, en toen werd dat ding stopgezet (en zelfs dan niet gevallen, woehoe). Resultaat: mijne stijl is perfect. Goh kijk eens aan!

Voila, en nu volhouden, want anders krijg ik tegen mijn (lopende) voeten van ’t ventje, want ik heb toch wel een deel van zijn maandloon opgesoupeerd. Maar vanaf nu sport ik stijlvol! En het dieet, dat zetten we ook nog even verder.

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

dé uitdaging: update

En hoe lukt het met mijn vasten? Ge weet wel, 40 dagen overleven zonder sjokolat en chips. Awel, ik leef nog en sterker nog, ik hou het vol!

Alvast 1 voordeel aan het werken: daar lukt me dat vele makkelijker als thuis. Thuis heb ik veel meer een ‘knabbelbehoefte’. Nu heb ik hier niks van chocolade liggen op voorraad, dat maakt het alvast iets makkelijker om aan de verleiding te weerstaan.

Maar wat ik straffer vind van mezelf: er ligt dus wel nog ne zak chips. 1ne die van het feestje vorige week niet op is geraakt. Normaal overleeft zo’n zakje het niet langer als 1ne dag, maar nu ligt dat zakje nog steeds ongeopend te wachten. Trots da ik ben op mezelf, jong.

Ik heb zelfs de indruk dat mijn probleemzone (je weet wel, zo rond de buik enzo) er een ietsiepietsie minder erg uit ziet als voor mijn vastenperiode. Dus dat is toch wel erg leuk meegenomen. Daar doen we het tenslotte toch ook een klein beetje voor he,  niet?

Al heb ik ook wel erg dikwijls goesting. Dan loop ik even doelloos rond te lopen. Ik heb zo van die minikoekskes van 1 of ander ding dat zogezegd goed is voor de lijn, gekocht en dan knabbel ik daar maar eentje van op. Of als ik heel gezond wil doen, eet ik zelfs een appel. Ja we leren het nog!

Dus hier lukt het ook nog steeds. Het feit dat we met meerderen zijn, die die uitdaging aangegaan zijn, maakt het ook makkelijker! Je bent niet de enige die zo aan het ‘afzien’ is, en ge wilt toch niet als eerste afvallen ;). Ale in gewicht wel natuurlijk dan! Dus we doen nog even voort!

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

dé uitdaging

Annelyse begon ermee, Anna volgde al gauw, en ik twijfelde. Want man man, het zal afzien zijn. En gisteren stond er nog een feestje met veel lekkernijen op het programma. En dan niet snoepen, alé zeg nu zelf, dat is toch gewoon pesterij. Dus doe ik het, zoals echte Limburgers dat nu eenmaal doen, met enkele daagjes vertraging. Vanaf vandaag eet ik tot en met Pasen gene chocolat. Jaja vasten, ik ga er aan mee doen. En om die paar daagjes valsspelerij goed te maken, laat ik ook meteen mijne chips.

Ik heb wel één foeteldagje voorzien, en dat is op 5 maart. Mijn nieuw voordeur kan ik toch niet laten voorbijgaan zonder snoepen, zeker? Maar voor de rest ga ik de uitdaging aan!

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

over een zelfbeeld en ochtendenergie

Gisterenavond ging ik eens ne keer mee kwissen. ’t Ventje doet dat zo eens heel af en toe, en deze keer was het bij ons in de buurt, dus wilde ik wel eens meegaan.

Ik kon daar beginnen janken, jong. Lomp da ik me voelde, maar lomp. Ik kon enkel ‘bumba’gerelateerde antwoorden geven, voor de rest wist ik niks. Dat was echt niet goed voor mijn zelfbeeld, seh. Om dan helemaal in de sfeer te blijven, zat mijn broek ook nog te krap, en voelde ik me ook te dik naar mijn goesting! En eigenlijk was ik ook nog veel te moe, en wilde ik vooral naar mijn bedje toe, maar die kwis bleef maar duren.

Zielig he. Zouden mijn hersenen dan toch aftakelen van al 5 jaar vooral tussen de kleine kinderen te zitten? Misschien wordt het toch maar eens tijd om, naast de kinderen, iets verrijkends voor mezelf te doen. En aan die buikspieroefeningen die ik eindeloos blijf uitstellen, te beginnen.

Lukas was alweer heerlijk actief om kwart na 6, nadat ik om 1 u ongeveer in mijn bedje lag. Nog even bij me in bed genomen, maar om 7 uur moest ik me er toch uitslepen. Al kan ik ook wel genieten van dat rustige ochtendmomentje met mijn klein mannetje.

En rond 10 voor 8 kwamen de dochters naar beneden, met zoveel schwung en energie dat ik er jaloers op werd. Dadelijk vrolijk en actief en maar huppelen puppelen. Maar ik heb me er rustig bij gezet en genoten van hun ochtendenergie. Tja, het lot van CVS. Chronisch Vermoeide Supermama!

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

die lijn

Een vrouw wordt zwanger, soms zelfs meer dan ene keer. Die vrouw krijgt dan een prachtige ronde buik. En dan bevalt die vrouw en krijgt het mooiste geschenkje op aarde: een kind!
En da’s de mooie kant.

Maar die vrouw blijft ook zitten met een vreselijk blubberige buik, en als ge daar niks aan doet, is die buik nog steeds zo na 5 maanden. Jank.

Dus vanaf nu ga ik op dieet! Natuurlijk niet te streng, want ’t kleine ventje mag niks tekort krijgen in zijn melkje, maar dat snoepen, dat ik trouw verder zette na mijn zwangerschap, daar moet ik toch eens proberen van af te geraken.

En oh ja, misschien moet ik toch ook eens wat gaan ‘sporten’ voor dat buikje weg te krijgen (want ja ik beken: ik pas nog steeds niet in mijn broeken *zware paniek*). Lukas houdt me ’s avonds nog te veel bezig om al ergens naartoe te gaan, maar zo af en toe eens een buikspieroefeningske *bah* zou ik misschien toch eens moeten proberen.

Hup hup…

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized